Επιτυχία της Κρητικής Επαναστάσεως του 1825.

Η Επανάσταση στην Κρήτη, όπως είχα αναφέρει, είχε διαλυθεί από τους Αιγυπτίους το 1824. Ωστόσο, υπήρχαν αντάρτικες ομάδες που κρατούσαν ζωντανή την Επανάσταση.

Κρητικοί της Ηπειρωτικής Ελλάδας, επέστρεψαν στην Κρήτη ώστε να αρχίσει πάλι η Επανάσταση.

Έτσι, στις 9 Αυγούστου 1825, καταλήφθηκε το Φρούριο της Γραμβούσας (Δυτική Κρήτη) και χρησιμοποιήθηκε ως ορμητήριο.

Εκεί ιδρύθηκε η Παναγία η Κλεφτρίνα, ένα σχολείο, το Κρητικό Συμβούλιο και αγόρασαν την Γολλέτα του Τομπάζη.

Προς εξασφάλιση πολεμοφοδίων και τροφίμων, κατέφυγαν στην Πειρατεία.

Μέχρι το 1828, οι Επαναστάτες, είχαν απελευθερώσει σχεδόν ολόκληρη την Κρήτη.

Στις αρχές του 1828, έφτασε ο Χατζημιχάλης Νταλιάνης με μερικές Δυνάμεις στην Κρήτη.

Τον Μάρτιο, μαζί με τον Ι.Χάλη, κατέλαβαν το Φραγκοκάστελλο στα Σφακιά, όμως ο Χατζημιχάλης πέθανε σε επίθεση των Οθωμανών.

Συνάμα, ο Καποδίστριας, επιδιώκοντας να επαναφέρει την ασφάλεια στις Ελληνικές θάλασσες, έστειλε τον Α.Μαυροκορδάτο στη Γραμβούσα για να καταστείλει την πειρατεία.

Στην επιχείρηση, Συμμαχικά πλοία, κατέστρεψαν τα πλοία των Επαναστατών, και φρούρια πέρασαν στα χέρια των Άγγλων.

Ο Καποδίστριας, ζήτησε από τους Κρητικούς να σταματήσουν την Επανάσταση.

Οι Κρητικοί όμως, οι οποίοι έλεγχαν ολόκληρο το Νησί, ενώ οι Οθωμανοί είχαν κλειστεί στα Φρούρια των Χανίων, της Σητείας, του Ρεθύμνου και του Ηρακλείου, δεν υπάκουσαν.

Παρά την επιτυχία της Κρητικής Επανάστασης, η Κρήτη δεν περιλήφθηκε στο Ελληνικό Κράτος.

Ο Καποδίστριας, κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια, όμως αυτή, παρέμεινε υπό Οθωμανική Κατοχή, κατόπιν Απαίτησης της Μεγάλης Βρετανίας.

Ο Αγώνας συνεχίστηκε, αλλά σταμάτησε αργότερα λόγω της απαγόρευσης εφοδιασμού με όπλα από την Ανεξάρτητη Ελλάδα και του αποκλεισμού του νησιού από τη Μεγάλη Βρετανία δια θαλάσσης.

Έτσι, η Κρήτη επανήλθε στην Οθωμανική Κατοχή, αλλά πωλήθηκε έναντι 20.000.000 Γροσίων στην Αίγυπτο.