Η τελευταία Εκστρατεία του Μελά

Όπως ανέφερα στην Προηγούμενη Ανάρτηση, ο Μελάς, έχοντας εκδιώξει τους Κομιτατζήδες από ένα μεγάλο μέρος της Μακεδονίας, σχεδίασε να κατευθυνθεί προς το Μοναστήρι, για να πράξει και εκεί το ίδιο.

Στις 9 Οκτωβρίου 1904, περιέγραψε τη θέλησή του να παραμείνει στην περιοχή σε ένα γράμμα - το τελευταίο του -, που έστειλε στην Κουνιάδα του, Έφη Καλλέργη, κόρη του Στέφανου Δραγούμη και Σύζυγο του Αξιωματικού του Ιππικού Ιωάννη Καλλέργη, με την οποία ο Μελάς είχε Ερωτικό Δεσμό τους τελευταίους μήνες της ζωής του.

Την ίδια μέρα έλαβε ενισχύσεις από την Ελλάδα και στις 11 Οκτωβρίου, με δύναμη 60 Ανδρών, επιτέθηκε εναντίον επιφανών μελών των Κομιτατζήδων στο Νερέτ, όπου τον ειδοποίησαν ότι κρύβονταν 3 Συμμορίες Κομιτατζήδων.

Η Επιχείρηση, απέβη άκαρπη και κατά την υποχώρηση του το Ελληνικό Σώμα, δέχτηκε επίθεση Κομιτατζήδων με αποτέλεσμα να τραπεί σε φυγή.

Αυτή, ίσως ήταν μια νέα ανήθικη τακτική των Κομιτατζήδων, ώστε να αντιμετωπιστούν οι Μακεδόνες.

Ενημέρωναν ψευδώς δηλαδή κάποιοι τον αντίπαλο (Μακεδόνες είτε Οθωμανούς) που βρίσκονταν οι εχθροί (Μακεδόνες είτε Σλάβοι), ώστε να τους τσακίσουν.

Μετά την αποτυχημένη επιδρομή στο Νερέτ, ο Μελάς έμεινε με τους μισούς Άνδρες του, διανυκτέρευσε υπό βροχήν στο Βίτσι και έστειλε μήνυμα στον Κύρου και τον Καούδη να συναντηθούνε στις 14 Οκτωβρίου κοντά στη Στάτιστα.

Παρά την αντίρρηση του Πύρζα ότι θα ήταν ασφαλέστερο να μην μπουν στη Στάτιστα, καθώς ήταν πέρασμα των Οθωμανικών Δυνάμεων που μετακινούνταν τακτικά, ο Μελάς επέμενε να εισέλθουν στο Χωριό.

Εκεί δέχτηκαν τη φιλοξενία Προκρίτων και του Ντίνα Στεργίου, ενός πρώην Κομιτατζή που έγινε Μακεδονομάχος από τον Μητροπολίτη Γερμανό Καραβαγγέλη.

Ο Ντίνα, ο οποίος δεν ήταν ακόμη έμπιστος στους Μακεδόνες, θα οδηγούσε τον Μελά, στον τόπο συνάντησης με τον Καούδη και τον Κύρου στις 14 Οκτωβρίου και βοήθησε τον Μελά να μοιράσει τους Άνδρες της ομάδας σε 5 σπίτια.