Ξέσπασμα Κινήματος στο Γουδί

Παρόλα τα θετικά του Πολιτικού Συστήματος που προανέφερα, κυριαρχούσε μεγάλη δυσαρέσκεια στην Ελλάδα.

Αυτή η δυσαρέσκεια, ήταν εν μέρει, απόρροια της προπαγάνδας των ΜΜΕ, τα οποία τονίζοντας την Διαφθορά των Κομμάτων, την Ήττα στον Πόλεμο, την Οικονομική Κρίση, το Αντιδυναστικό Κλίμα, τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο αλλά και πατώντας σε κάθε είδους άλλη μικροαφορμή, δημιούργησαν ένα πολύ κακό κάδρο για το Πολιτικό Σύστημα.

Το 1909, όλα τα ανωτέρω, σε συνδυασμό με το Ελληνικό Πολιτικό Αδιέξοδο αλλά και την (σχεδόν) κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τους Νεότουρκους, δυναμίτησαν το Κλίμα.

Έτσι, ιδρύθηκε, ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος.

Μια Συνωμοτική Στρατιωτική Οργάνωση, αποτελούμενη από κατώτερους Αξιωματικούς, που έγινε ο καθρέφτης αυτής της διογκούμενης κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Την Ηγεσία, ανέλαβε ο Νικόλαος Ζορμπάς, Διοικητής της Διεύθυνσης Υλικού Πολέμου.

Κατά τον Πόλεμο του 1897, πέρασε Στρατοδικείο, διότι αρνήθηκε να εκτελέσει εντολές. 

Είχε όμως την Φήμη του Μετριοπαθή, Εύστροφου, Μορφωμένου, Εργατικού και Έντιμου.

Τα Θέματα που τους απασχολούσαν, χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες:

Α) Προσωπικά Ζητήματα.

Κατάσταση του Στρατεύματος

Αντίθεση τους για την Προνομιακή και Αντισυνταγματική θέση των Βασιλοπαίδων στο Στράτευμα

Αυταρχικός Τρόπος Διοίκησης του Διαδόχου Κωνσταντίνου.

Η Επαγγελματική τους Εξέλιξη

Δημοσιονομικές επιπτώσεις στο Εισόδημά τους

Β) Κοινωνικά Ζητήματα.

Δυσλειτουργία Πολιτικού Συστήματος.

Οικονομική Στενότητα.

Εξελίξεις στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο.

Γενικότερα όμως, υπήρχε τω όντι, μια μεγάλη ανικανότητα στο Πολιτικό Σύστημα της περιόδου εκείνης, κάτι που επιδρούσε αρνητικά στην Οικονομία, την Κοινωνία και τα Εθνικά Συμφέροντα.

Η αντίδραση σε αυτή την διαρκώς διογκούμενη κρίση ξέσπασε στις 15 Αυγούστου 1909 με το Κίνημα του Γουδή, του οποίου κατευθυντήριος δύναμη υπήρξε ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος.