Τραγικός Θάνατος Νταβέλη και Μέγα

O Μέγας λοιπόν, με Τεράστιες Δυνάμεις (ενισχυμένες και από Χωριάτες που τους είχε στρατολογήσει ένας Προύχοντας που η Κόρη του είχε καταφύγει στη Συμμορία του Νταβέλη και είχε γίνει η Αγαπητικιά του, παρά τον Άγραφο Νόμο των Ληστάρχων, να πιάνουν Αγαπητικιές), έστησε Ενέδρα στο Ζεμενό.

Στις 12 Ιουλίου 1856, στο Ζεμενό, έγινε Σκληρή Μάχη, κι όταν ο Νταβέλης, είδε πως δε γλυτώνει πια, γιατί είχε κυκλωθεί από Τεράστιες Δυνάμεις, και ότι πολλοί δικοί του είχαν προ πολλού σκοτωθεί, έστειλε τη Κοπέλα που είχε δίπλα του στο Πατέρα της.

Αφού είχε μείνει μόνος του και έβλεπε πως η Αντίσταση μειωνόταν αισθητά και ότι ερχόταν το τέλος του, προκάλεσε τον Μέγα σε Μονομαχία.

Ο Μέγας, δέχτηκε τη Πρόκληση και πλησίασε εκεί που είχε οχυρωθεί ο Νταβέλης.

Σηκώθηκε λοιπόν ο Νταβέλης να χτυπηθούν χάριν της Κόμισσας, αλλά εκείνη τη στιγμή, κάποιοι τον πυροβόλησαν και έπεσε βαριά πληγωμένος.

Τότε, ψύχραιμος ο Μέγας, έστειλε να του πάρουν το Κεφάλι με Σπαθί.

Ο Νταβέλης, πεσμένος μπρούμυτα στο Χώμα, φώναξε:

Σε σένα ωρέ, ταιριάζει να πάρεις το Κεφάλι μου κι όχι σε άλλον.

Ο Μέγας, πλησίασε να του πάρει το Κεφάλι, αλλά ο Νταβέλης, γύρισε και απεκάλυψε την Πιστόλα που έκρυβε όταν ήταν Μπρούμυτα.

Τότε, πριν πυροβολήσει, φώναξε στον Μέγα, το Περίφημο:

Ούτε ο Νταβέλης στα Βουνά, ούτε ο Μέγας στα Παλάτια!

Έτσι, έπεσε πληγωμένος ο Μέγας, δίπλα από τον Νταβέλη.

Όμως, δεν τελείωσε εκεί.

Το Μίσος που έτρεφε ο ένας για τον άλλον εξαιτίας της Αγάπης για την Κόμισσα, τους ώθησε, όντας ετοιμοθάνατοι, να βγάλουν τα Μαχαίρια τους και να αλληλοκαρφώνονται, μέχρι να ξεψυχήσουν και οι Δύο.

Το Κεφάλι του Νταβέλη, καρφώθηκε  σε ένα Κοντάρι και το έστησαν στη Πλατεία Συντάγματος.

Σε εκείνη την Μάχη, πέθαναν Δεκάδες Χωροφύλακες και Χωριανοί, καθώς και όλοι οι Ληστές (ελάχιστοι που επιβίωσαν, οδηγήθηκαν στην Κρεμάλα).

Αυτό, ήταν το Τραγικό Τέλος των δύο Αδερφικών Φίλων.