Η Σφαγή της Χίου.

Το Μάρτιο του 1822 η Χίος επαναστάτησε, όταν ο Αντώνιος Μπουρνιάς με 200 Άνδρες αποβιβάστηκαν στη Σάμο και κάλεσαν τον Λυκούργο Λογοθέτη να συμμετάσχει στην Επανάσταση της Χίου.

Ομως η εχθρότητα μεταξύ Μπουρνιά και Λογοθέτη δίχασε τους Επαναστάτες. Συνάμα, οι Προεστοί ήταν απρόθυμοι να ενταχθούν στην Επανάσταση.

Ο ξεσηκωμός εξαγρίωσε το Σουλτάνο. Έτσι, ο Οθωμανικός στόλος υπό τον Καρά Αλί έπλευσε προς την Χίο και αποβίβασε περί τους 7.000 στρατιώτες. Με την άφιξη του στόλου οι Ελληνικές Δυνάμεις αποχώρησαν από το νησί.

Οι Οθωμανοί έκαψαν σπίτια και σκότωσαν όλα τα παιδιά κάτω των 3 ετών, όλους τους άνδρες από 12 ετών και πάνω, καθώς και όλες τις γυναίκες από 40 ετών και πάνω, με εξαίρεση αυτούς που ήταν πρόθυμοι να ασπαστούν το Ισλάμ.

Τελικά, περισσότεροι από 40.000 κάτοικοι του νησιού σφαγιάστηκαν ενώ αμέτρητοι αιχμαλωτίστηκαν. Έτσι, μεγάλο μέρος του πληθυσμού διέφυγε προς τα Ψαρά, τις Κυκλάδες και την Πελοπόννησο.

Όταν ο Καρά Αλί απέστειλε στην Κωνσταντινούπολη αναφορά για την ανακατάληψη του νησιού, απέστειλε μαζί και 5 φορτία με κομμένα κεφάλια και 2 φορτία κομμένα αυτιά.

Έκοβαν τα αυτιά από τα κεφάλια και κατόπιν τα διατηρούσαν στην άλμη και τα τοποθετούσαν σε βαρέλια. Τα έστελναν στον Σουλτάνο ως απόδειξη της υποταγής τους ώστε να λάβουν ισχυρές χρηματικές αμοιβές.

Ιστορικοί λένε, πως από τους 120.000 κατοίκους της Χίου μόλις 2.000 έμειναν μετά την σφαγή. Οι υπόλοιποι, είτε σκοτώθηκαν, είτε σκλαβώθηκαν, είτε πήγαν στην Ελεύθερη Ελλάδα.

Η είδηση της σφαγής της Χίου συγκλόνισε την Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, η στάση της οποίας μεταστράφηκε απέναντι στην Ελληνική Επανάσταση εξαιτίας των Φιλελληνικών κινητοποιήσεων καλλιτεχνών και του λαού.

Μετά το γεγονός αυτό το Φιλελληνικό κίνημα φούντωσε και σημαντικός αριθμός Φιλελλήνων έσπευσαν στην Ελλάδα για να πολεμήσουν.

Το Αίμα 40.000 Χιωτών, άρχισε να αλλάζει την Ευρώπη.