Βίος και Πολιτεία του Διεστραμμένου Άρη Βελουχιώτη

Ο Άρης Βελουχιώτης, από το 1925, όντας 20 Ετών, παρόλο που ήταν γόνος Εύπορης οικογένειας, άρχισε να βγάζει μόνος του τα προς το ζήν.

Τι δουλειά έκανε; Μα ήταν πολυτεχνίτης. Δηλαδή:

Κλοπές, Πλαστογραφίες, Ψευδορκίες.

Ο Υπαρχηγός του ΚΚΕ, Γιάννης Ιωαννίδης, παραδέχτηκε ότι ήταν πορτοφολάς:

"Από το 1923 έως το 1925 μπήκε (ο Βελουχιώτης) στη νεολαία, στην Ο.Κ.Ν.Ε. Είχε μπλέ­ξει παλιά με Πορτοφολάδες" 

Βιβλίο: Αναμνή­σεις, σελ. 158

Το υπ’ αριθμόν 21.722 πιστοποιητικό Ποινικού Μητρώου του, της Διευθύνσεως Εγκληματικών Υπηρεσιών περιλαμβάνονται:

Α) 11 καταδίκες του σε Φυλακίσεις μέχρι και 4 Ετών για Εγκλήματα.

Β) 24η Ιουλίου 1925, στο Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης έγινε η πρώτη καταδίκη:

Γ) Φυλάκιση 2 Ετών, για Κλοπή.

Α) 25 Σεπτεμβρίου 1929, στο Πλημμελειοδικείο Αθηνών:

Β) Φυλάκιση 20 ημερών, για Κλοπή.

Γ) Το 1938, φυλακίστηκε στην Αίγινα ως Τρομοκράτης, για Ανατρεπτική Δράση.

Το 1939, μπήκε στις Φυλακές Κέρκυρας, από όπου:

ΑΠΟΚΗΡΥΞΕ τον Κομμουνισμό για να αφεθεί Ελεύθερος.

Ονομάστηκε Δηλωσίας (Προδότης, Άτιμος, Δειλός) από το ΚΚΕ και έγινε ανεπιθύμητος.

Ο Νίκος Ζαχαριάδης, στις 14ης Οκτωβρίου 1950, ενώπιον της 3ης Συνδιασκέψεως του ΚΚΕ, είπε:

"Ο Βελουχιώ­της, εκτός από τα άλλα, ήταν και δηλωσίας. Ο Κλάρας που είχε στρατιωτικές ικανότητες Κατσαπλιαδισμού, σαν Κομματική Φυσιογνωμία ήταν ένας άνθρωπος που μόνο να ΧΑΝΤΑΚΩΣΕΙ το Κόμμα μπορούσε.

Καθόταν και έτρεφε ψείρες, μεθούσε, έκανε όργια, δούλευε διαλυτικά και χαντάκωνε το κίνημα και τον ΕΛΑΣ.

Ήταν ένας μικροα­στός τυχοδιώκτης.

Όταν σφίχτηκε λιγάκι στην Κέρκυρα, ού­τε έναν μπάτσο δεν έφαγε και λύγισε.

Και έπειτα είχε αξιώ­σεις Ηγέτη και Καθοδηγητή.

Εκτός από Λωποδύτης, είχε και άλλα τρία άλλα σοβαρά ελαττώματα:

Υπήρ­ξε Μέθυσος, Σαδιστής και Κίναιδος (σε Μετάφραση: Πούστης)".

Ο Βρετανός Λοχαγός Ντένις Χάμσον, που ήρθε να βοηθήσει στην Ανατίναξη του Γοργοποτάμου, γράφει:

Η πρώτη μου εντύπωση από τον Άρη ήταν δυσάρεστη.

Μέσα σ’ εκείνες τις στιγμές κατάλαβα κάπως το ποιόν του, ήταν κάποιος που δεν σεβόταν τους Ανθρώπους, ένας σκληρός και ψυχρός.

Είχε καταδικαστεί στην Ελλάδα για Ομοφυλοφιλικά Αδική­ματα.

Δεν είχα κα­μία αμφιβολία πως μετά από οινοποσία μαζί μου μιας ολό­κληρης μέρας, μέσα στην πιο φιλική ατμόσφαιρα, θα με είχε κυριολεκτικά γδάρει ζωντανό, αν νόμιζε ότι αυτό τον συνέφερε.

Εξακολουθούσε να είναι παιδεραστής.

Εξακολουθούσε να είναι παιδεραστής και ήτο αξιοσημείωτο ότι είχε πάντο­τε ως έμπιστον ακόλουθο έναν όμορφον νεαρόν, με ρόδι­να μάγουλα.

Τα ίδια επαναλαμβάνει και ο αριστερός συγγραφέας Ανδρέας Κέδρος στο βιβλίο του «Η Ελληνική Αντίσταση», τόμος Α’:

Κυκλοφορούσε για αυτόν η φήμη πως ήταν Ομοφυλόφιλος.

Ο Βρετανός Συνταγματάρχης, Νικόλας Χάρμοντ, γράφει γι’ αυτόν στο βιβλίο του «Με τους αντάρτες 1943 – 44» τα εξής:

Ο Άρης, Αιμοβόρος και Σαδιστής, διεκπεραίωνε τη «βρώμικη δουλειά» του Κομμουνιστικού Αγώνα.

Είχε δολοφονήσει πολλούς συμπατριώτες του.

Αντιπροσώ­πευε τον βασικά Τουρκικό τύπο του τραμπούκου στην Ελληνική του εκδοχή.

Ο Νεοζηλανδός Λοχαγός Ουίλιαμ Τζόρνταν στο βιβλίο του «Η Αλήθεια για την Ελλάδα» αποκαλεί τον Βελουχιώτη σαν τον «κόκκινο φύρερ της Ελλάδος».

Διώχθηκε νέος από το πατρικό του σπίτι που το είχε ατιμά­σει με τις αποτρόπαιες και αναίσχυντες εκδηλώσεις της σε­ξουαλικής του διαστροφής.

Έφτασε στην Ομοφυλοφιλία και ήταν εκ γενετής Διεστραμμένος και Σαδιστής, προ παντός όμως Εγκληματίας.

Ένας από τους απαισιότερους εγκληματίες που γέννησε ποτέ, σε ώρα συμφοράς για τους ανθρώπους η φύση.

Ήταν κάτι χει­ρότερο από Εγκληματίας. Ήταν κακούργος σαδιστής.

Και πρέπει να ομολογήσουμε πως ο Αθανάσιος Κλάρας ήταν αναντίρρητα κορυφή στην επιστήμη των βασανιστηρίων.

Το αγαπημένο μαρτύριο του Άρη, η μεγαλύτερή του διασκέ­δαση, ήταν να χαράζει βαθιά το κορμί των θυμάτων του και να χύνει καυτό λάδι μέσα στις πληγές.

Συχνά για ποικιλία προτιμούσε να παραγεμίζει τις τομές με αλάτι.

Ένα άλλο ήταν να κόβει τους μαστούς των Γυναικών ή να ξεριζώνει τα αυτιά των Δημάρχων και των Προέδρων Κοινοτήτων, των χωριών που δεν είχαν εκδηλώσει μεγάλο Εαμικό Ενθουσια­σμό.

Βάσει του Βιβλίου, του Αντισυνταγματάρχη Νικόλαου Μουτούση "Και Διηγώντας τα να κλαις"

Κατά την διάρκεια των Βασανιστηρίων ενός Έλληνα Στρατιωτικού, ο Βελουχιώτης φώναζε:

Ζω τη Δικτατορία του Προλεταριάτου και θα την επιβάλω. Δεν κάνω Απελευθερωτικό Αγώνα, χωνέψτε το.

Ο Ναπολέων Ζέρβας στα «Απομνημονεύματά» του γρά­φει ότι ο Βελουχιώτης, έσφαξε με τα χέρια του σε ορεινό χωριό της Φθιώτιδος, ένα 12χρονο κοριτσάκι, επειδή σύμ­φωνα με το αρρωστημένο του μυαλό ήταν πράκτορας των Γερμανών!

Ο Κομμουνιστής Καθηγητής Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, που διετέλεσε και Βουλευτής της ΕΔΑ, παραδέχτηκε σε συ­νέντευξή του στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» (5 Μαρτ. 1980):

Άσχετα προς τα αίτια της παθήσεως, συνάγεται πως ο ελαττωματικός «πρωτοκαπετάνιος» θανάτωνε για να επιδει­κνύει τον Ανδρισμό του ή για να εκδικείται το ελάττωμά του.

Σαν τελικό συμπέρασμα που μπορώ να πω, είναι ότι ο Αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ ήταν μία δυνατή, αλλά διχασμένη προσωπικότητα.

Υπέφε­ρε από Ψυχικά Τραύματα, π.χ από ισχυρό πλέγμα Μειονε­ξίας, λόγω της διαγραφής του από το Κ.Κ.Ε, εξαιτίας μιας «δηλώσεως μετανοίας» που είχε κάνει στο απώτερο παρελθόν.

"Ή θα μου παραδώσετε την Ελλάδα ή θα την σπείρω μ' αλάτι να την αφανίσω", έλεγε.

Ο Βελουχιώτης, διέταξε την Δολοφονία του 13χρονου αγοριού, Γιώργου Μαραθέα, από το Νέο Μοναστήρι Φθιώτιδας, δολοφονία για την οποία αγανάκτησε εναντίον του όλη η Ρούμελη.

Αφού σκότωσε τον πατέρα του, πήρε αιχμάλωτο το Παιδί, και παρ’ ότι πήρε λύτρα από την Μητέρα του, σκότωσε τελικά το παιδί με τρομερά απάνθρωπο, εγκληματικό και σαδιστικό τρόπο που δεν το χωράει ανθρώπου νους.

Ο Βελουχιώτης, σε κατάσταση πλήρους μέθης είχε σκοτώσει το Παιδί με τα ίδια του τα χέρια, στις 20 Αυγούστου 1942.

Είχε βασανιστεί απάνθρωπα κι αυτοί τότε που το βρήκαν το έθαψαν πρόχειρα, καταμέτρησαν στο βασανισμένο κορμί του μικρού παιδιού 36 μαχαιριές!

Το άψυχο κορμάκι του μικρού, το είχαν εύρει σε μια χαράδρα κοντά στο χωριό Κολοκυθιά, που βρίσκεται στους πρόποδες των Βαρδουσίων.

Η μάνα του και η μικρότερη αδελφή του δεν μπόρεσαν να το δουν ούτε νεκρό και κατακομματιασμένο.

Δημοσιογράφος, Γιώργος Καράγιωργας:

Η ΟΠΛΑ χωρίς θρύλο.

Μάλιστα, ο Βελουχιώτης έσκισε με μαχαίρι τον μηρό της κρατούμενης του, Ζωής Κουμανιώτου, για να την αναγκάσει να μιλήσει, ενώ της έλεγε:

Μου αρέσει η φωνή σου Σοπράνα, για αυτό θα σε κεντάω κάθε μέρα για να σ’ ακούω!

Κάποιοι κρατούμενοι, φώναζαν:

Θεέ μας, λυπήσου μας, πάρε την Ψυχή μας, να τελειώνουμε!

Οι Βασανιστές, εκνευρίζονταν και τους φώναζαν:

Ε, λοιπόν, ο Θεός σας δεν σας λυπάται, γιατί εμείς είμαστε δυνατότεροι του!

Ο Βελουχιώτης τότε, έδειχνε τα Βασανιστήρια και φώναζε:

Απ’ εδώ θα ξεπηδήσει το Κράτος μας!

Ο Εθνικόφρων Αντάρτης Γιάννης Αγουρίδης, από το χωριό Δύο Βουνά, έλαβε οικιοθελώς μέρος στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, αλλά εκτελέστηκε από τον Βελουχιώτη στο Μαυρολιθάρι, με 13 ακόμα, γιατί δεν τον ακολούθησαν.

Σε άλλους Έλληνες, έσπασαν με μαχαίρια τα οστά των βραχιόνων τους και έκοψαν με θηριώδη τρόπο τα άκρα των περισσοτέρων, μέχρις ότου τα θύματα υποκύψουν στα φρικτά αυτά Βασανιστήρια.

Τη γυναίκα του Τζιβάρα τη βασάνισε και εκτέλεσε με μαχαίρι ο ίδιος ο Άρης.

Το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου 1942, εκτελέστηκαν με εντολή του Άρη οι δύο κόρες, 12 και 13 ετών του Ι. Κόρδα από τους Κοχλιούς Ευρυτανίας, επειδή αυτός εγκατέλειψε τον ΕΛΑΣ, στον οποίο είχε καταταγεί για λίγες μέρες.

Τα δύο κορίτσια σφαγιάστηκαν με μαχαίρι από δύο "Άντρες" του ΕΛΑΣ, στους οποίους δεν είχε εμπιστοσύνη ο Άρης και τους οποίους ήθελε να αναμείξει στο έγκλημα.

Οι 2 αυτοί Αντάρτες, έγιναν εκτελεστές παρά την θέληση τους κάτω από την απειλή της σφαγής τους από δύο καπεταναίους του Άρη λέγοντας:

Θα τα σφάξετε ή θα σφάξουμε εμείς εσάς.

Κατά τα τέλη Οκτωβρίου 1942, ο Άρης συνέλαβε τον πρώην Αντάρτη του ΕΛΑΣ, Προβιά, στο χωριό Τσούκα πλησίον της Ευρυτανίας.

Με εντολή του τον έδεσαν σε ένα κορμό Δένδρου και τον εκτέλεσαν με μεσαιωνικά Βασανιστήρια.

Μαχαιριές, Λάδι Βραστό στις Πληγές κ.λπ.

Στις 20 Νοεμβρίου 1942, ο Άρης συνέλαβε στην περιοχή Μαυρολιθαρίου την Ιωάννα Γκόγγου, από την Στρώμη της Παρνασσίδας.

Την σκότωσε με Μαχαίρι, μετά από εντολή του, ένας αντάρτης του ΕΛΑΣ, επειδή θεωρήθηκε ύποπτος φυγής από τον Άρη.

Στις 23 Νοεμβρίου 1942, ο Άρης, εκτέλεσε με τα χέρια του στην πλατεία του χωριού Καστριώτισσα Παρνασσίδας, τον κτηνοτρόφο Νικόλαο Μασσαβέττα, απόγονο του Αθανάσιου Διάκου, από την Μουσούνιτσα, σαν Ζωοκλέπτη.

Συνάμα, με ύπουλο τρόπο, δολοφόνησε τον Συνταγματάρχη Ψαρρό της Εθνικής Αντίστασης κ.λπ.

Επίσης, ηγήθηκε της Σφαγής στον Μελιγαλά, που εκατοντάδες άτομα, ανάμεσα τους και ανήλικα παιδάκια, δολοφονήθηκαν και ρίχτηκαν στην Πηγάδα.

Ο Πατριωτισμός του;

Ομιλία Βελουχιώτη στην Δεσφίνα τον Σεμπτέμβριο του 1943:

Σας φέρνω παράδειγμα πως μας επιβάλλανε στο 1912 και στο ’17 και μετά στα ’20 να πολεμήσουμε για να κατακτήσουμε την Μακεδονία και τη Θράκη και τη Μικρά Ασία και να υποδουλώσουμε λαούς σαν τους Βουλγάρους και τους Τούρκους και να ανοίξουμε έτσι ένα άσπονδο μίσος μεταξύ μας.

Ιδίως με τους Βουλγάρους, ενώ τα ΦΥΣΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΌΛΥΜΠΟ.

Μόνο ένα σύνθημα από το Κέντρο, είναι αρκετό, να ξεχυθούμε στα Πεζοδρόμια, στους Δρόμους, τις Πολυκατοικίες, να κλείσουμε τους λογαριασμούς μας.

Τα εγκλήματα του, είναι αμέτρητα, λοιπόν.

Είναι ένας από τους μεγαλύτερους Ψυχικά Ανώμαλους που έχουν γεννηθεί στα Χρονικά.

Κυκλοφορεί μια φήμη όμως. Ότι μας απελευθέρωσε από τους Γερμανούς.

1ον) Ναι και ο ΕΛΑΣ πολέμησε, κανείς δεν το αρνείται. Αλλά συνάμα, έκανε επιθέσεις στον ΕΔΕΣ του Ζέρβα.

2ον) Βάσει των Αρχείων:

Ο Βελουχιώτης, σκότωσε: 16.000 Γερμανούς

226.163 Έλληνες (Τουλάχιστον, μιας και δεν ξέρουμε ακριβώς πόσοι Έλληνες σφαγιάστηκαν από τον ΕΛΑΣ κατά την Κατοχή).

Είναι Πατριωτική Δύναμη αυτή, που σκότωσε 14 φορές περισσότερους Έλληνες, από ότι Κατοχικές Δυνάμεις;