Συμπέρασμα Εθνικού Διχασμού

Θεωρώ, πως ο Εθνικός Διχασμός, ήταν ένα ευτύχημα, μέχρι το 1917.

Αυτή την άποψη, ουδείς δεν την προκρίνει, καθώς παραμένουμε προσηλωμένοι σε διλήμματα πεπαλαιωμένα.

Βενιζελικοί - Βασιλικοί.

Θα αιτιολογήσω την άποψη μου λοιπόν, και θα χαρώ να συζητήσουμε στα σχόλια, όπως είχα υποσχεθεί.

Ο Βενιζέλος, ήθελε να μας εντάξει, στην Σωστή Πλευρά, στην Αντάντ.

Αν δεν στεκόταν εμπόδιο ο Βασιλιάς όμως, θα είχαμε Σύνορα στη Θεσσαλονίκη, τώρα.

Και αυτό γιατί, ο Βενιζέλος, ήθελε να δώσει την Ανατολική Μακεδονία στην Βουλγαρία (Αποκοπή και της Θράκης από Ελλάδα)

Αυτό, ήθελε να το κάνει, για να βάλει τη Βουλγαρία στο Πλευρό της Αντάντ, η οποία το σκεφτόταν.

Γιατί, αν η Ελλάδα, έκανε αυτή την υποχώρηση, και έφερνε όχι μόνο την ίδια, αλλά και μια Φίλη στην Αντάντ, θα πήγαινε στη Μικρά Ασία.

Αν μπαίναμε αμέσως λοιπόν στην Αντάντ, Μακεδονία και Θράκη, "Όνειρο ήτανε, μα Χάθηκαν", που θα έλεγε και ο Βέρτης.

Συνεπώς, ο Βενιζέλος, είχε Δίκιο και Άδικο.

Ο Βασιλιάς, αν δεν υπήρχε ο Βενιζέλος, θα μας ενέτασσε στις Κεντρικές Δυνάμεις.

Περιττό να συνεχίσω, αυτές ηττήθηκαν.

Τα Σύνορα τώρα, θα ήταν στον Όλυμπο, καθώς η Μακεδονία, είτε θα ήταν Σερβική (Αντάντ), είτε θα ήταν Βουλγαρική (όπως παραδέχτηκε, θα έμπαινε σε Αντίθετη Συμμαχία από αυτή της Ελλάδος, για να ανακτήσει την Έξοδο στο Αιγαίο)

Θα κερδίζαμε μόνο, την μη δίωξη των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, το 1914-1918.

Θα διώκονταν το 1922 όμως, ούτως ή άλλως.

Συνεπώς, αν έκανε ο Βενιζέλος ή ο Βασιλιάς αυτό που ήθελαν, στην καλύτερη περίπτωση, θα ήμασταν σήμερα, μέχρι την Θεσσαλονίκη.

Η Μεταξύ τους Διαμάχη, κράτησε την Ελλάδα ουδέτερη, μέχρις ότου, να καθαρίσει το τοπίο.

Δηλαδή, η Βουλγαρία, να ενταχθεί στις Κεντρικές Δυνάμεις, και να παύσει λοιπόν ο Κίνδυνος παραχωρήσεως της Θράκης ή της Μακεδονίας.

Η Περίοδος που επικράτησε ο Βενιζέλος, και μπήκαμε στον Πόλεμο, ήταν ιδανική.

Μπήκαμε με Καθαρό το Τοπίο, χωρίς να θυσιάσουμε Μακεδονία ή Θράκη, κερδίζοντας κάθε Εδαφική μας επιδίωξη.

Ασχέτως που ήρθαν αλλιώς τα πράγματα.

Ο Βασιλιάς κράτησε την Ελλάδα όση ήταν, και ο Βενιζέλος, την πολλαπλασίασε.

Κανείς δεν είχε δίκιο, κανείς δεν είχε άδικο.

Ο Εθνικός Διχασμός μέχρι το 1917 λοιπόν, κατ' εμέ, ήταν Ευτύχημα. Εθνική Επιτυχία!