Εκτέλεση Ίωνος Δραγούμη

Στις 31 Ιουλίου 1920, μόλις μαθεύτηκε η Είδηση Απόπειρας Δολοφονίας του Βενιζέλου, ο Βενιζελικός Όχλος, ξεχύθηκε στην Πρωτεύουσα και λεηλατούσε.

Κατέστρεψαν τα Γραφεία της Καθημερινής και του Ριζοσπάστη, Τυπογραφεία, Καταστήματα, Θέατρα, σπίτια Φιλοβασιλικών κ.λπ.

Ο Δραγούμης, αν και Αντιβενιζελικός, καταδίκασε την Απόπειρα Δολοφονίας του Βενιζέλου, και έσπευσε στο Γραφείο του για να αρθρογραφήσει κατά της πράξης στο "Πολιτική Επιθεώρησις".

Η Ερωμένη του, Μαρίκα Κοτοπούλη, τον προέτρεψε να μην το κάνει.

Αυτός όμως, Γενναίος και Ευγενής, έφυγε με το Φόρντ του από την Κηφισιά, και κατευθύνθηκε στην Αθήνα.

Στη Βίλα Θων (Κόμβος Αμπελοκήπων), Βενιζελικοί Παραστρατιωτικοί, στις 15:00, οι Εμμανουήλ Μπενάκης και Παύλος Γρυπάρης, τον κατέβασαν από το αμάξι.

Στη Συμβολή των Οδών Βασιλίσσης Σοφίας και Παπαδιαμαντοπούλου, οι Βενιζελικοί, τον έστησαν σε ένα τοίχο και έκαναν 4 Βήματα πίσω.

Ο Λοχίας, είπε στον Δραγούμη:

Έχεις καμιά τελευταία επιθυμία;

Ο Δραγούμης, δεν απάντησε. Έβγαλε μόνο απ’ την τσέπη του και φόρεσε το δεύτερο μονόκλ του στο μάτι (πάντα φύλαγε ένα Εφεδρικό Μονόκλ, ως πραγματικός Ευγενής)

Ο Λοχίας διέταξε μέσα στο καυτό μεσημέρι της 31ης Ιουλίου:

Επί σκοπόν. Πυρ!

Κανένας δεν πυροβόλησε.

Ρίχτε ρε, φώναξε ο λοχίας.

Τότε, αυτό το Ρεμάλι, έριξε πρώτος στον Δραγούμη.

Η σφαίρα τον βρήκε στο στήθος και ο Δραγούμης, στριφογύρισε επί τόπου.

Απείλησε το Εκτελεστικό Απόσπασμα ότι θα τους πυροβολήσει επί τόπου. Έτσι, έπεσαν και οι 8 Σφαίρες τους.

2-3 στο Στήθος και 5-6 στην Πλάτη.

Ο Λοχίας, πλησίασε τον Δραγούμη που ζούσε ακόμα, και το αριστερό του πόδι, έκανε σπασμωδικές κινήσεις.

Ο λοχίας πυροβόλησε ξανά, αυτή τη φορά στο κεφάλι.

Ο Ίωνας Δραγούμης, ήταν Νεκρός.