Άρνηση Ελλήνων να επαναστατήσουν, 1716.

Οι Αυστριακοί προσπαθούσαν να δημιουργήσουν την εντύπωση πως είναι οι “Προστάτες” των Χριστιανών συμμετέχοντας έτσι και στην Χριστιανική Συμμαχία.

Το 1716, οι κάτοικοι της Βορείου Ελλάδας αντιμετώπισαν πολλές κακουχίες εξαιτίας του Αυστροτουρκικού πολέμου καθώς οι Οθωμανοί Στρατιώτες, στην πορεία τους προς το μέτωπο επέδειξαν βάρβαρη συμπεριφορά.

Για να αποφύγουν τις σφαγές, πολλοί κάτοικοι της Μακεδονίας εξισλαμίστηκαν εκούσια.

Αυτό το εκμεταλλεύτηκαν οι Αυστριακοί και πραγματοποίησαν συσκέψεις με κατοίκους της Μακεδονίας.

Μια μεγάλη προσωπικότητα της Μακεδονίας, ο Μητροπολίτης Ζωσιμάς Ρούσσης, απέστειλε τον Έμπορο Ιωάννη Γιπρόπουλο στο Στρατόπεδο των Αυστριακών στην Τρανσυλβανία ώστε να τους ανακοινώσει πως οι Μακεδόνες, είναι έτοιμοι να εξεγερθούν μόνο όμως, αν οι Αυστριακοί φτάσουν μέχρι και τα εδάφη της Μακεδονίας.

Μάλιστα, οι Μακεδόνες απαίτησαν και κάτι άλλο (πρωτάκουστο για την εποχή αυτή).

Ζήτησαν από μια Καθολική Δύναμη (Αυστρία) να σεβαστεί απόλυτα την Ορθοδοξία και οι κάτοικοι της Μακεδονίας να έχουν Θρησκευτική ελευθερία.

Ο Πρίγκιπας Ευγένιος της Σαβοΐας τότε, έστειλε γραπτές εγγυήσεις στον Μητροπολίτη και τον παρότρυνε να ξεκινήσει Επανάσταση.

Ανταπόκριση των Ελλήνων όμως ήταν μικρή εξαιτίας των σκληρών αναμνήσεων από την προηγούμενη εξέγερση του Ζήση Καραδήμου στην Ημαθία.

Την μεγαλύτερη ευθύνη όμως την φέρει η Αυστρία καθώς ήδη από το 1717 (και ενώ επικρατούσε Επαναστατικός αναβρασμός εξαιτίας των γραπτών εγγυήσεων που είχαν πια οι Μακεδόνες) ξεκίνησε να διαπραγματεύεται ειρήνη με τους Οθωμανούς.

Οι διαπραγματεύσεις αυτές οδήγησαν στην Συνθήκη του Πασάροβιτς.

Αυτή η Συμφωνία ήταν καταστροφική για τους Έλληνες καθώς προβλεπόταν η παραχώρηση της Πελοποννήσου, της Κρήτης, της Τήνου και της Αίγινας από τους Βενετούς στους Οθωμανούς σημαίνοντας έτσι την επανέναρξη της σκλαβιάς στις περιοχές αυτές.