Κρητική Επανάσταση Δασκαλογιάννη, 1770.

Ενώ ο Ρωσοτουρκικός Πόλεμος (1768-1774) βρισκόταν σε εξέλιξη, ξέσπασαν σε πολλά σημεία της Ελλάδας Επαναστάσεις.

Μια από αυτές, ήταν αυτή των Σφακίων υπό τον Δασκαλογιάννη (Ιωάννης Βλάχος). Πιο συγκεκριμένα, μετά από την συγκέντρωση των απαραίτητων ειδών, οι Σφακιανοί έδιωξαν τον Οθωμανό που πήγε να λάβει τον κεφαλικό φόρο.

Στην συνέχεια, επιτέθηκαν σε Οθωμανούς που ζούσαν στην περιοχή και άρπαξαν τις περιουσίες τους. Τότε, κατόπιν διαταγής του Σουλτάνου, συγκεντρώθηκαν 15.000 Στρατιώτες για να καταπνίξουν την Επανάσταση.

Πρώτα όμως, στάλθηκαν ορισμένοι Ιερείς ώστε να μεταπείσουν τον Δασκαλογιάννη. Ο Δασκαλογιάννης όμως, αρνήθηκε να παραδοθεί. Οι Οθωμανοί πράγματι, κατέλαβαν σημαντικές θέσεις και περάσματα, προκαλώντας συνάμα μεγάλες ζημιές σε όποια περιοχή περνούσαν.

Έτσι ο Δασκαλογιάννης με τους Επαναστάτες, βγήκαν στα βουνά και ξεκίνησαν Κλεφτοπόλεμο. Τον Χειμώνα όμως, τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα και για τους Επαναστάτες και για τους Οθωμανούς.

Έτσι, τον Μάρτιο του 1771, οι Σφακιανοί ήρθαν σε επαφή με τους Οθωμανούς και τους πρότειναν να σταματήσουν οι συγκρούσεις με τη ν παροχή αμνηστίας σε όλους τους Επαναστάτες. Οι Οθωμανοί όμως έθεσαν ορισμένους όρους.

Ζήτησαν να καταβάλλεται ο Κεφαλικός φόρος κατά κεφαλήν και όχι συλλογικά, να απελευθερωθούν οι Οθωμανοί αιχμάλωτοι και να μην δίνουν οι Σφακιανοί τρόφιμα στα εχθρικά πλοία που έπλεαν στην περιοχή. 

Συνάμα δε, έθεσαν περιορισμούς στην ενδυμασία των Σφακιανών, στην ανέγερση νέων εκκλησιών και πύργων.

Αφαίρεσαν επίσης την δικαστική εξουσία από τους τοπικούς άρχοντες και απαίτησαν την παράδοση των πρωταίτιων της Επανάστασης. 

Έτσι, ο Δασκαλογιάννης, πίστεψε στις “καλές” προθέσεις των Οθωμανών και παραδόθηκε. Αφού φυλακίστηκε στις Φυλακές του Χάνδακα, κατόπιν διαταγής, τον έγδαραν ζωντανό στις 17 Ιουνίου 1771.