Ελληνόφωνο Ξενοδοχείο, 1809.

Ελληνόφωνο Ξενοδοχείο, ονομαζόταν μια μυστική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1809 στο Παρίσι από τον Γρηγόριο Ζαλύκη, με σκοπό την πνευματική αναγέννηση, την διαφώτιση των Ελλήνων και την προετοιμασία εξέγερσης των Ελλήνων.

Ο Ζαλύκης, ήταν λόγιος και διπλωματικός εκπρόσωπος του ηγεμόνα της Βλαχίας Σκαρλάτο Καλλιμάχη. Αρχηγός του Ξενοδοχείου, ορίστηκε ο Φιλέλληνας Ωγκύστ ντε Γκουφιέ.

Η μυστική εταιρεία που ιδρύθηκε με τη συμμετοχή Ελλήνων και φιλελλήνων, διακήρυσσε ως σκοπούς της την προστασία των πτωχών Ελλήνων, την μελέτη του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, τον φωτισμό της Ελληνικής νεολαίας και την παροχή υποτροφιών σε Έλληνες σπουδαστές στο Παρίσι και γενικότερα την πνευματική αναγέννηση και διαφώτιση των Ελλήνων.

Στην πραγματικότητα όμως, ήταν η οργάνωση του απελευθερωτικού κινήματος της Ελλάδας τόσο με τη συγκέντρωση χρημάτων και όπλων, όσο και με την στρατολόγηση Ελλήνων και ξένων, ώστε να σχηματισθεί μια λεγεώνα που θα πολεμούσε στο πλευρό των επαναστατημένων Ελλήνων.

Τα μέλη αφού ορκίζονταν ότι θα τηρούν μυστικό τον σκοπό της εταιρείας και ότι θα καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για την διάδοση των ιδεών της εταιρείας, έπαιρναν ένα χρυσό δαχτυλίδι, το «χρυσόβουλο», που είχε χαραγμένο το έμβλημα της οργάνωσης. 

(Δύο χέρια σφιχτά συνδεδεμένα και, κυκλικά γύρω απ’ αυτά, τα τέσσερα κεφαλαία γράμματα “Φ.Ε.Δ.Α.”, που σήμαιναν “Φιλίας Ελληνικής Δεσμός Άλυτος”).

Το Ξενοδοχείο είχε στείλει, με έξοδα και χρηματοδότηση της Γαλλικής κυβέρνησης (επί Ναπολέοντα) 40.000 τουφέκια προς τους Έλληνες κατοίκους των ορεινών περιοχών της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Πελοποννήσου, με τους οποίους βρίσκονταν σε συνεχή διαρκή συνεννόηση.

Η ήττα του Ναπολέοντα όμως, οδήγησε στην παύση όλων αυτών των ενεργειών, σηματοδοτώντας το τέλος του πολλά υποσχόμενου Ελληνόγλωσσου Ξενοδοχείου.