Β' Εμφύλιος Πόλεμος, 1824.

Κατά τον Β Εμφύλιο Πόλεμο (1824-1825) οι αντιμαχόμενες πλευρές που διεκδικούσαν τα λάφυρα των μαχών, το δάνειο που πήρε η Ελλάδα και γενικότερα την εξουσία, ήταν οι:

Α) Αγγλόφιλοι Υδραίοι που είχαν το μεγαλύτερο μέρος της Εξουσίας μέσω του Κουντουριώτη (και είχαν την υποστήριξη Μαυροκορδάτου - Ρούμελης)

Β) Οι Κοτζαμπάσηδες του Μοριά με τον Θ.Κολοκοτρώνη.

Η Μωραΐτικη Πλευρά, η οποία ενδιαφερόταν για την Επανάσταση, αδιαφορούσε στην αρχή για τις διαμάχες που είχαν με τους Υδραίους και ασχολούνταν κυρίως με τους Οθωμανούς.

Στις 20 Ιουλίου 1824 έφτασε το Δάνειο του Αγώνα, το οποίο σπατάλησαν οι Υδραίοι για τον Εμφύλιο.

Επόμενη κίνηση τους, ήταν η διενέργεια εκλογών και η σύγκληση του νέου Βουλευτικού την 1η Οκτωβρίου. Κατά κύριο λόγο η Βουλή απαρτιζόταν από νησιώτες και συμμάχους των Υδραίων. Αυτή εξέλεξε πρόεδρο τον Γεώργιο Κουντουριώτη.

Οι Μωραΐτες συνασπίστηκαν άμεσα σε μια παράταξη, αφήνοντας τις κόντρες τους. Η πρώτη κίνηση τους ήταν η άρνηση πληρωμής φόρων και η διαταγή του Ασημάκη Φωτήλα να παραιτηθεί από την Κυβέρνηση.

Ο Β’ Εμφύλιος, είχε ξεκινήσει.

Στις 23 Οκτωβρίου 500 Άνδρες με τον Παπαφλέσσα (Υδραίος) ξεκινάει για να επιβάλλει την τάξη στην Αρκαδία, η οποία είχε επαναστατήσει εναντίον της Κυβέρνησης.

Ο Στρατός του όμως εκδιώχθηκε από τον Γενναίο Κολοκοτρώνη και τον Κ.Δεληγιάννη.

Στα τέλη του 1824 ο Κολοκοτρώνης αρχίζει να πολιορκεί την Τρίπολη ο Νικηταράς το Ναύπλιο και ο Νοταράς την Ακροκόρινθο.

Συνάμα, οι Ρουμελιώτες κλήθηκαν να διαλύσουν τους Μωραΐτες!

Η δολοφονία του Πάνου Κολοκοτρώνη όμως, βύθισε στη λύπη τον Θεόδωρο προκαλώντας του αδιαφορία για τα πολιτικά τεκταινόμενα.

Στις 25 Νοεμβρίου κατέφθασαν στον Αχλαδόκαμπο οι Κυβερνητικοί, αλλά πολλοί Μωραΐτες αρνήθηκαν να πολεμήσουν διότι οι Υδραίοι τους είχαν τάξει πολλά κέρδη.

Το όραμα μίας Ελεύθερης Πατρίδας, είχε αντικατασταθεί από το όραμα της κατοχής της Εξουσίας.