Μάχη στο Μανιάκι, 1825.

Στα μέσα Μαΐου ο Παπαφλέσσας, σε μια προσπάθεια να αφυπνίσει τους Ελληνες, και όχι απαραίτητα να νικήσει, κατέλαβε το Μανιάκι, που έβλεπε μέχρι και το Νεόκαστρο.

Ο Ιμπραήμ (ένεκα των υπηρεσιών πληροφοριών του), κινήθηκε εναντίον του με 6.000 Πεζούς και Ιππείς.

Ο Παπαφλέσσας είχε 1.300 Ανδρες, αν και είχε λάβει υποσχέσεις για 10.000 Άνδρες.

Κατασκεύασε λοιπόν προχώματα και παρέταξε τους Άνδρες του σε άμυνα 3 Σειρών.

Κάποιοι του πρότειναν να πολεμήσουν αλλού, επειδή ήταν εύκολη υπόθεση για το Αιγυπτιακό Ιππικό η νίκη εκεί.

Ο Παπαφλέσας επέμεινε να δώσει τη μάχη στο Μανιάκι, υπολογίζοντας στις ενισχύσεις που περίμενε.

Στις 19 Μαΐου, ο Κάμπος είχε κυριολεκτικά μαυρίσει από τις αμέτρητες δυνάμεις του Ιμπραήμ.

Ο Οπλαρχηγός Σταυριανός Καπετανάκης με 10 Ανδρες έφυγαν από το Μανιάκι και στη συνέχεια η φυγή γενικεύτηκε. Έμειναν έτσι, 300-600 Ανδρες.

Η Μάχη άρχισε το πρωί της 20ης Μαΐου 1825 και κράτησε περίπου 8 ώρες εξαιτίας της λεβεντιάς των Ελλήνων!

Οι Ελληνες, απέκρουσαν πολλές επιθέσεις, ώσπου οι Αιγύπτιοι έφτασαν τους Έλληνες, και η μάχη έγινε με ξίφη. Μέχρι το απόγευμα έπεσε και το τρίτο ταμπούρι.

Όλοι οι Έλληνες σχεδόν, και 600 Αιγύπτιοι ήταν νεκροί.

2.000 Ανδρες του Δ.Πλαπούτα και του Ν.Φλέσσα, μετά βίας έφτασαν μόλις τελείωσε η Μάχη και αφού έριξαν μερικές τουφεκιές, αποσύρθηκαν.

Ο Ιμπραήμ ζήτησε τον Νεκρό Παπαφλέσσα. Του έφεραν ένα ακέφαλο πτώμα, και έπειτα την κεφαλή του.

Τον στερέωσαν όρθιο σε ένα κορμό δέντρου, ώστε να παρέχει την εντύπωση ζωντανού ανθρώπου.

Τότε ο Ιμπραήμ, τον κοίταξε άφωνος για λίγο, έκαμε μια χειρονομία σεβασμού και είπε: 

"Πράγματι αυτός ήτο ικανός και γενναίος άνθρωπος. Καλύτερα να επαθαίναμεν άλλην τόσην ζημίαν, αλλά να τον επιάναμεν ζωντανόν".

Και στην συνέχεια (κατά την Παράδοση) τον φίλησε στο Μέτωπο.

Ο Ηρωικός Παπαφλέσσας, έκανε την Υπέρτατη Θυσία για την Πατρίδα, ώστε να αφυπνιστούν οι Έλληνες.