Μάχη στους Μύλους, 1825.

Μετά τις νίκες του, ο Ιμπραήμ κατευθύνθηκε προς το Ναύπλιο. Ο Μακρυγιάννης, αποφάσισε να δώσει την Μάχη στους Μύλους, καθώς εκεί υπήρχαν αποθέματα δημητριακών και νερού.

Επειδή όμως, οι Μύλοι ήταν ανοχύρωτοι, ο Μακρυγιάννης άρχισε τα Αμυντικά Έργα.

Ως τις 12 Ιουνίου 1825, 33 Πλοία και 480 Άνδρες με Αρχηγό τον Υψηλάντη, ήταν έτοιμοι.

Οι Έλληνες παραλίγο να αιφνιδιαστούν στις 13 Ιουνίου από τις Αιγυπτιακές προφυλακές, καθώς οι φρουροί είχαν πάει να κοιμηθούν.

Τότε ο Μακρυγιάννης που είδε 2 φορές στον ύπνο του έναν άνθρωπο που τον πρόσταζε να σηκωθεί, ανάγκασε τους Αιγυπτίους σε φυγή με 50 Άνδρες.

Την επόμενη μέρα δεν υπήρξε μάχη, αλλά ο Μακρυγιάννης διέταξε να απομακρυνθούν τα Πλοία, για να μην υποχωρήσουν οι Έλληνες.

Οι Αιγύπτιοι χώρισαν τον στρατό τους σε 3 μέρη, κύκλωσαν τους Έλληνες και άρχισαν σφοδρή επίθεση στις 16:30.

Η πλευρά του Μαυρομιχάλη δέχθηκε 3 διαδοχικές εφόδους, αλλά απέκρουσαν τις επιθέσεις, βοηθούμενοι και από τα κανόνια των Πλοίων.

Στο κέντρο όμως, οι πολυάριθμοι Αιγύπτιοι εξανάγκασαν τον Μακρυγιάννη σε υποχώρηση, φέρνοντάς τον σε απελπιστική θέση.

Τότε οι Έλληνες κατάλαβαν ότι η ορμητικότητα των Αιγυπτίων οφειλόταν στις απειλές των αξιωματικών τους. Έτσι άρχισαν να σκοτώνουν τους δεύτερους!

Έτσι η Αιγυπτιακή ορμητικότητα έπαψε και οι Έλληνες αντεπιτέθηκαν. Ο Ιμπραήμ, έστειλε ενισχύσεις οι οποίες ανάγκασαν τους Έλληνες να υποχωρήσουν και πάλι.

Στη συνέχεια οι Έλληνες αντεπιτέθηκαν ξανά, ώσπου νέο κύμα Αιγυπτίων τους γύρισε στις πάλι στις τελευταίες θέσεις τους.

Οι Αιγύπτιοι, σταμάτησαν για λίγο την μάχη για να δειπνήσουν.

Οι Έλληνες τότε, επιτέθηκαν και από τις 3 πλευρές, εκδιώκοντας οριστικά τους Αιγυπτίους.

Ο Μακρυγιάννης που διακρίθηκε στην Μάχη, τραυματίστηκε, αλλά το απέκρυψε για να μην επηρεαστούν οι σύντροφοί του.

Οι Αιγύπτιοι αποσύρθηκαν έχοντας 150 νεκρούς και τραυματίες, ενώ οι Έλληνες είχαν μόλις 7.