Μάχη της Βέργας, 1826.

Στις 20 Ιουνίου 1826, ο Ιμπραήμ με 15.000 Αιγυπτίους, ξεκινάει την επίθεση του εναντίον της Μάνης από στεριά και από θάλασσα.

Βομβάρδισε με τον στόλο του τις θέσεις των αμυνομένων και επιτέθηκε με 8.500 πεζούς και ιππείς εναντίον 1.500 Μανιατών.

Πριν από αυτό όμως, ζήτησε την παράδοση των Μανιατών, χωρίς όρους.

Ο Γιωργάκης Μαυρομιχάλης όμως, ως διοικητής της Μάνης, του απάντησε ως νέος Λεωνίδας:

“Σε περιμένουμε με όσες δυνάμεις διαθέτεις”.

Οι Έλληνες, αμύνθηκαν στην Βέργα. Η Βέργα αποτελούσε ένα Στρατηγικό Σημείο, την μοναδική είσοδο στην Δυτική Μάνη.

Η Μάχη η οποία ακολούθησε 2 μέρες μετά (22 Ιουνίου), υπήρξε φονικότατη.

Διήρκεσε επί ένα δεκάωρο και κατά την εξέλιξή της επιχειρήθηκαν 10 αλλεπάλληλες έφοδοι των Τουρκοαιγυπτίων, που όλες τους αποκρούσθηκαν επιτυχώς από τους Έλληνες, οι οποίοι επέδειξαν τεράστια οξυδέρκεια και γενναιότητα.

Έως το βράδυ της 22ας Ιουνίου, 500 Αιγύπτιοι είχαν σκοτωθεί, ενώ οι Ελληνικές απώλειες δεν ξεπερνούσαν τις 50.

Την Ελληνική νίκη γνωστοποίησαν αυθημερόν οι Αρχηγοί με επιστολή τους προς τη διοίκηση, αναφέροντας χαρακτηριστικές λεπτομέρειες.

Ο Ιμπραήμ αφού απέτυχε και σε μια δεύτερη επίθεση του, επιχείρησε αντιπερισπασμό (24 Ιουνίου) και επιτέθηκε στο Διρό, στην καρδιά της Μάνης.

Εκεί, βρίσκονταν μόνο Γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι, διότι οι Άνδρες ήταν στο μέτωπο. (Εκεί έγινε η σπουδαιότερη κατ'εμέ μάχη της Ελληνικής Επανάστασης, όχι μόνο γιατί έσωσε την Μάνη και κατά πάσα πιθανότητα και την Επανάσταση.

Και αυτό γιατί, εκτός από την Μάνη και το Ναύπλιο, οι περισσότερες άλλες περιοχές είχαν πέσει, αλλά επίσης, ήταν σημαντική, επειδή αυτή η μάχη, δόθηκε από τις Ελληνίδες Γυναίκες!

Η Γενναιότητα των Μανιατών στην Βέργα, σταμάτησε τον Ιμπραήμ, προκαλώντας του μεγάλες απώλειες. Αυτή η Νίκη, αποτελούσε μια ανάσα για την Επανάσταση η οποία ξεψυχούσε.