Σκιαδικά, 1859.

Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, το 1860, ο Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, σε συζητήσεις, τόνιζε την ανάγκη στήριξης της Εγχώριας Παραγωγής.

Την ιδέα του Ραγκαβή ενστερνίστηκε ο γιος του, Κλέων, ο οποίος έπεισε τους συμμαθητές του να φορούν Σιφνέικα, Ψάθινα Σκιάδια, με Γαλανόλευκες Κορδέλες και όχι εισαγόμενα.

Γρήγορα έγιναν μόδα από την Προοδευτική Νεολαία της Αθήνας (Γαριβαλδινοί).

Οι καθεστωτικοί Νέοι, φορούσαν Άσπρα Ψηλά Καπέλα και αποκαλούνταν «Αυστριακοί».

Οι Εισαγωγείς Καπέλων, έστειλαν υπαλλήλους τους στο Πεδίο του Άρεως με Αστεία και Κουρελιασμένα Σκιάδια, προκειμένου να χλευάσουν τους Μαθητές (10 Μαΐου 1859). 

Σύντομα ξεκίνησαν επεισόδια, και η Χωροφυλακή, χρησιμοποίησε Βία ενάντια σε Μαθητές και Φοιτητές, προέβη σε 3 Συλλήψεις.

Τα επεισόδια συνεχίστηκαν και την επόμενη μέρα. Σπουδαστές και πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου και συγκρότησαν πορεία προς το Υπουργείο Εσωτερικών για να απαιτήσουν από τον Υπουργό Κωνσταντίνο Προβελέγγιο, την παύση του Αστυνομικού Διευθυντή Αθηνών, Δημητριάδη, και την απελευθέρωση των συλληφθέντων μαθητών.

Ο Προβελέγγιος δεσμεύτηκε ότι θα εξετάσει το αίτημά τους, αλλά οι φοιτητές, ζήτησαν ακρόαση από τον Όθωνα.

Ο Βασιλιάς, αρνήθηκε να τους δεχθεί, γεγονός που όξυνε τα πνεύματα.

Οι νέοι ξαναγύρισαν στα Προπύλαια, με άγριες διαθέσεις αυτή τη φορά.

Τότε επενέβη ο Φρούραρχος Αθηνών, Μιχαήλ Σούτσος, επικεφαλής μεγάλης Στρατιωτικής Δύναμης, και τους διέλυσε.

Ο Γερουσιαστής Δημήτριος Χρηστίδης θεώρησε απαράδεκτη την έφοδο του Στρατού στο Πανεπιστήμιο, και χρησιμοποίησε Σκληρή Γλώσσα.

Με σειρά κινήσεων του, ξεκίνησε το “Άσυλο των Πανεπιστημίων”.

Το Απόγευμα της 11ης Μαΐου 1859, συνεδρίασε το Υπουργικό Συμβούλιο υπό τον Πρωθυπουργό Αθανάσιο Μιαούλη και απέπεμψε τον Αστυνομικό Διευθυντή Αθηνών, Δημητριάδη, ενώ διέταξε την απελευθέρωση των 3 Φοιτητών.