Εθνοσυνέλευση 1862 και Παρατάξεις.

Στις 5 Σεπτεμβρίου ο Γεώργιος αναχώρησε από τη χώρα του προς επίσκεψη των Πρωτευουσών των Μεγάλων Δυνάμεων με προορισμό τη Νέα του Πατρίδα, με του θείου του, να γίνει "Ο Καλύτερος Έλληνας".

Έτσι στις 9 Σεπτεμβρίου επισκέφτηκε την Αγία Πετρούπολη, στις 21 Σεπτεμβρίου τις Βρυξέλλες, στις 5 Οκτωβρίου το Λονδίνο και εν συνεχεία το Παρίσι στις 14 του μηνός.

Την 12ην Οκτωβρίου απέπλευσε από την Τουλώνα της Γαλλίας με το ατμοκίνητο πλοίο «ΕΛΛΑΣ», με κυβερνήτη τον Σαχτούρη, για την Ελλάδα όπου κατέπλευσε στο λιμένα του Πειραιά στις 18 Οκτωβρίου 1863 υποδεχόμενος από τον Πρόεδρο της Εθνικής Συνελεύσεως Αριστείδη Μωραϊτίνη, και υπό τους χαιρετισμούς των Πυροβολείων και των Ξένων Πολεμικών Σκαφών που ελλιμενίζονταν εκεί.

Μετά την προσφώνηση του δημάρχου Πειραιώς, ο Γεώργιος, επιβιβαζόμενος σε άμαξα κατευθύνθηκε μέσω της οδού Πειραιώς στον Κεραμεικό όπου πραγματοποιήθηκε η επίσημη υποδοχή του νέου Βασιλιά κατά την οποία ο Δήμαρχος της Αθήνας του προσέφερε, το Χρυσό Κλειδί της Ακροπόλεως.

Έπειτα μέσω των Οδών Αιόλου και Ερμού, κατέφθασε στο Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών όπου τελέστηκε δοξολογία για την άφιξή του.

Τέλος κατέληξε στα Ανάκτορα όπου από τον εξώστη του παλατιού χαιρέτησε και ευχαρίστησε τον Ελληνικό λαό υπό επευφημίες και ζητωκραυγές.

Καθόλη τη διαδρομή, πλήθος κόσμου είχε κατακλύσει τους δρόμους της πρωτεύουσας επιφυλάσσοντας θερμή υποδοχή στο νεαρό Βασιλιά.

Το απόγεμα και το βράδυ ο Γεώργιος με πολιτική ενδυμασία έκανε μικρό περίπατο στη νέα του πόλη.

Ενα χρόνο αργότερα, το 1864, ολοκληρώθηκε και η Εθνοσυνέλευση κατά την οποία η Χώρα, βρισκόταν σε Αναβρασμό, εξαιτίας της Άρνησης του Γεωργίου να δεχθεί κάποια άρθρα.

Όπως προανέφερα, στην Εθνοσυνέλευση του 1862, συγκροτήθηκαν 4 Παρατάξεις.

Οι Πεδινοί είχαν ως Ηγέτη τον Δημήτριο Βούλγαρη. Ο Βούλγαρης, υπονόμευε τους Κοινοβουλευτικούς Θεσμούς και μέσω παρεμβάσεων του στον Στρατό, ήθελε να εξασφαλίσει την παραμονή του στην Εξουσία. Αυτό θα το πετύχαινε με την δημιουργία ενός σώματος "Πραιτωριανών". 

Η Παράταξη αυτή, δεν είχε υποστηρικτές από την Αστική Τάξη και τα Ανώτερα Στρώματα, δεδομένου ότι ήταν ένα κόμμα υπέρ της Ισχυρής Εκτελεστικής Εξουσίας. Έτσι λοιπόν, είχε οπαδούς, οι οποίοι εν πολλοίς, λάμβαναν χρηματοδότηση.

Οι οπαδοί λοιπόν αυτής της παράταξης προέρχονταν από αυτούς που διορίστηκαν παράνομα στο Δημόσιο και το Στρατό, όπως επίσης και σε Ανεργους Πτυχιούχους και Μικροκαλλιεργητές.

Οι Ορεινοί, αποτελούνταν από διάφορες ομάδες, με επικεφαλή τον Δ.Γρίβα και τον Κ.Κανάρη.

Η Παράταξη, δεν είχε Συγκεκριμένο Πρόγραμμα. Είχε κυρίως ως στόχο, να αντισταθεί στην Πολιτική που ακολουθούσαν οι "Πεδινοί".

Οι Ορεινοί, αν και αντιμάχονταν τους "Πεδινούς", δεν επιζήτησαν κάποια Ριζοσπαστική Λύση.

Αντιθέτως, ήθελαν να πάρουν με το μέρος τους, τους παλιούς Κομματάρχες και να εκτοπίσουν τον Βούλγαρη.

Μάλιστα, ξεκίνησαν να πλησιάζουν και τους Οθωνιστές.

Η παράταξη, υποστηρίχτηκε κυρίως, από Μικροκαλλιεργητές, Κτηνοτρόφους, Εμπόρους και Πλοιοκτήτες, ενώ μεγαλύτερη παρουσιάζεται η παρουσία Αστικών και Ανώτερων Στρωμάτων ως Ψηφοφόρων στην Παράταξη αυτή.

Πρέπει να αναφέρω, ότι τα ονόματα "Πεδινοί και Ορεινοί" δεν αποτελούν "Ελληνική Πατέντα". Εν αντιθέσει, προέρχονται εν πολλοίς από την Γαλλία (Ροβεσπιέρος). Αλλα, δεν είχαν την ίδια πολιτική σημασία με αυτή στην Γαλλία.

Η ονομασία τους (επίσημα), προέκυψε, εξ αιτίας του ότι αντιμάχονταν μεταξύ τους. Επίσης, οι μεν είχαν την υποστήριξη του Ορεινού Πυροβολικού και οι δε του Πεδινού.