Κατάληψη της Κύπρου από τους Άγγλους, 1878.

Με το τέλος του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου 1877-1878 και την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πραγματοποιήθηκε το Συνέδριο του Βερολίνου (13 Ιουνίου - 13 Ιουλίου 1878), υπό την προεδρία του Καγκελάριου Βίσμαρκ.

Αγγλία και Οθωμανική Αυτοκρατορία, προχώρησαν σε Συμμαχία, η οποία μεταξύ άλλων, παραχωρούσε την Κύπρο στους Άγγλους (η Συμφωνία αυτή επισημοποιήθηκε με την Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης το 1878).

Η Κυριαρχία πάντως, παρέμενε de jure Οθωμανική, μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 1914, όπου η απόφαση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να εισέλθει στον Πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων, οδήγησε την Αγγλία να κηρύξει την Κύπρο ως Προτεκτοράτο.

Έτσι λοιπόν, στις 28 Ιουνίου 1878, υψώνεται στη Λευκωσία η Αγγλική Σημαία οπότε και σηματοδοτείται η έναρξη της Αγγλικής Κατοχής της Κύπρου.

Πρώτος Ύπατος Αρμοστής της Κύπρου ήταν ο Υποστράτηγος Sir Garnet Joseph Wolseley, τον οποίον υποδέχθηκε ο τότε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, Σωφρόνιος Γ΄.

Οι Ελληνοκύπριοι αντιμετώπισαν θετικά την μετάβαση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην Αγγλοκρατία.

Πίστευαν πως θα οδηγούσε στην Ενωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Αρχικά, και οι Μουσουλμάνοι Κύπριοι αντιμετώπισαν θετικά και αυτοί την μετάβαση στην Αγγλοκρατία.

Αργότερα, βλέποντας την επιδίωξη της πολιτικής της Ενώσεως, υπηρξαν αρκετά ανήσυχοι και επεδίωξαν μια διχαστική πολιτική.

Η Αγγλία πρόσφερε Σύνταγμα στην Κύπρο, και δικαίωμα να συναποφασίζει σε ορισμένα θέματα.

Δεν είχε δικαίωμα όμως απόφασης επί του προϋπολογισμού.

Επίσης δημιούργησαν και ένα Εκτελεστικό Συμβούλιο.

Οι Ελληνοκύπριοι ήταν ευχαριστημένοι από την εξέλιξη, ενώ οι Τουρκοκύπριοι όχι, καθώς προέβλεπε αναλογική εκλογή εκπροσώπων, οπόταν οι Ελληνοκύπριοι θα είχαν το πάνω χέρι.

Επίσης, κατόπιν επιβολής βαριάς φορολογίας (και στην Εκκλησία), δημιουργήθηκε Ισχυρή Αστυνομία και λοιπές άλλες Υπηρεσίες.