Πτώχευση του 1893.

Πέρα από τις πολιτικές που ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση, τα Δάνεια τα οποία είχε συνάψει η Ελλάδα παλαιότερα, έληγαν. 

Έτσι, ο Τρικούπης αποφάσισε να αποπληρώσει τα παλαιά δάνεια, με την σύναψη ενός Μεγάλου νέου Δανείου.

Το Δάνειο αυτό, είχε απίστευτα τοκογλυφικούς όρους, αλλά ο Τρικούπης, είπε στον Θεοτόκη που διαπραγματευόταν “Αν δεν συνάφθεί το Δάνειο, με Μαθηματική Ακρίβεια, θα πτωχεύσουμε”.

Μάλιστα, οι Ξένοι, υπό τον φόβο καταψήφισης, ζήτησαν να εγκριθεί μόνο από τον Βασιλιά (ο οποίος δέχτηκε τεράστια πίεση) και όχι από το Κοινοβούλιο.

Χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατούσε, είναι ότι από το 1879 έως το 1891, υπεγράφησαν Δάνεια ύψους 659 Εκατομμυρίων Φράγκων, με επιτόκιο, από 5.7% έως 8.19%.

Η Ανικανότητα εξυπηρέτησης των Δανείων που είχε συνάψει η Ελλάδα και η άθλια Οικονομική κατάσταση που επικρατούσε, ανάγκασε τον Χαρίλαο Τρικούπη, στις 10 Δεκεμβρίου 1893 να πει στην Βουλή "Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν".

Έτσι, η Ελλάδα, μπήκε σε Καθεστώς Δ.Ο.Ε (το 1898 μπήκαμε επίσημα).

Άξιο αναφοράς είναι, ότι φόροι το 1875 ήταν 24 Εκατομμύρια, και αυξήθηκαν σε 120 Εκατομμύρια το 1897.

Έτσι όμως, το Δημόσιο Χρέος, από 823.252,000, στα 37.319.549 Δραχμές.