2η Μεγάλη Απόπειρα καταστολής της Επαναστάσεως.

Την ίδια περίοδο οι Οθωμανοί αδυνατούσαν να αναλάβουν αξιόλογες επιχειρήσεις για να καταπνίξουν την Επανάσταση και το ηθικό τους είναι κατακερματισμένο.

Οι Οθωμανοί ήταν διασκορπισμένοι σε διάφορα ανοικτά μέτωπα που είχε η Αυτοκρατορία. Ετσι, το βάρος της αντιμετώπισης των Ελλήνων ανέλαβαν οι Βαλκάνιοι Πασάδες.

Το Οθωμανικό σχέδιο που εκπονήθηκε, προέβλεπε δύο παράλληλες εκστρατείες, μία μέσω της Δυτικής Ελλάδας και μία μέσω της Ανατολικής που θα κατέληγαν και οι δύο στη Ναύπακτο.

Από ‘κει διαπλέοντας το στενό Ρίου-Αντιρρίου οι ενωμένες πλέον στρατιές θα ξεχύνονταν στην Πελοπόννησο και θα κατέπνιγαν την Επανάσταση.

Την αρχηγία της Δυτικής στρατιάς ανέλαβε ο Ομέρ Βρυώνης, ενώ την ανατολική ανέλαβε ο Γιουσούφ Σέρεζλη.

Η Στρατιά του Ομέρ Βρυώνη διασχίζοντας τις ορεινές περιοχές των Αγράφων για να συντρίψει τους τοπικούς οπλαρχηγούς συνάντησε ισχυρή αντίσταση από Ελληνικές δυνάμεις με αρχηγό τον Μάρκο Μπότσαρη, στο Κεφαλόβρυσο κοντά στο Καρπενήσι.

Οι Οθωμανοί τότε, με σημαντικές απώλειες προέλασαν προς το Μεσολόγγι ώστε απλά να επανακαταλάβουν την Δυτική Ελλάδα αντί να στραφούν κατά της Πελοποννήσου, και έτσι πολιόρκησαν το Αιτωλικό.

Η πολιορκία αποκρούστηκε όμως και οι Οθωμανοί αποχώρησαν. Στην επιστροφή όμως, δεχόντουσαν επιθέσεις από σώματα κλεφτών και έτσι επέστρεψαν στην Ήπειρο αποδεκατισμένοι και ανίκανοι όχι μόνο να αναλάβουν δράση ξανά, αλλά και να υπερασπιστούν καλά τα εδάφη τους!

Έτσι η Επανάσταση απέκρουσε άλλον έναν σοβαρό κίνδυνο ενώ ένας Σπουδαίος ηγέτης, ο Μάρκος Μπότσαρης, πέθανε ηρωικά μαχόμενος.