Προετοιμασία για τις 2 Καθοριστικές Μάχες.

Στις 13 Απριλίου, το απόγευμα, οι Έλληνες με τον Καραϊσκάκη και τον Γενναίο Κολοκοτρώνη, ξεκινούν από το Κερατσίνι και κάνουν επίθεση ενάντια στα εχθρικά οχυρώματα, που εκτείνονταν από το Φάληρο έως το λιμάνι του Πειραιά, τα οποία και καταλαμβάνουν.

Ένα τμήμα του εχθρού κατέφυγε στο μοναστήρι τού Αγίου Σπυρίδωνος στο λιμάνι του Πειραιά. Η κατάληψη του μοναστηριού ήταν Στρατηγικής Σημασίας. Έτσι, οι Έλληνες περικύκλωσαν τους κλεισμένους στο μοναστήρι Οθωμανούς και τότε εκείνοι ζήτησαν διαπραγματεύσεις. 

Όμως και τις δύο φορές που έστειλαν διαπραγματευτές, αυτοί έγιναν δεκτοί με πυροβολισμούς.

Ωστόσο παραδόθηκαν στις 16 Απριλίου, λόγω της πείνας, μετά από 3 μέρες εγκλεισμού, με την προϋπόθεση ότι θα δώσουν τα όπλα τους και θα επιβιβαστούν σε ένα Ελληνικό Πλοίο.

Όταν όμως οι στρατιώτες το έμαθαν κατηγόρησαν τον Καραϊσκάκη και τους άλλους αρχηγούς ότι πληρώθηκαν από τους Οθωμανούς.

Σε αυτήν την ψυχολογική κατάσταση και με αφορμή ένα περιστατικό κατά το οποίο ένας Τουρκαλβανός, προσπαθώντας να υπερασπίσει τα υπάρχοντά του, πυροβόλησε έναν Έλληνα, επιτέθηκαν και σκότωσαν 200 από τους 300 Οθωμανούς. Ο Καραϊσκάκης αισθάνθηκε αποτροπιασμό για την παραβίαση των συμφωνηθέντων.

Έτσι λοιπόν, μετά από τα ανωτέρω, όλα ήταν έτοιμα για τις 2 Τελικές Μάχες, οι οποίες θα καθόριζαν την μοίρα της Αττικής και της Ακρόπολης.