Επανάσταση 3ης Σεπτεμβρίου 1843.

Μετά από αυτά που ανέφερα, την 3η Σεπτεμβρίου 1843, πολλά σημαντικά στελέχη του Κινήματος κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του Μακρυγιάννη για να δώσουν το τελικό σύνθημα.

Η Χωροφυλακή παρατήρησε τις ύποπτες κινήσεις γύρω από την οικία του και την περικύκλωσαν άμεσα.

Ο Καλλέργης, συνειδητοποιώντας την κρισιμότητα της κατάστασης, κατέφθασε στους Στρατώνες και ξεσήκωσε τους Αξιωματικούς με το σύνθημα "Ζήτω το Σύνταγμα"

Αμέσως διέταξε έναν Λόχο να διαλύσει την πολιορκία του οίκου του Μακρυγιάννη και άλλον ένα να ανοίξει τις φυλακές του Μεντρεσέ, ενώ αυτός παράλληλα κατευθυνόταν με 2.000 Στρατιώτες στα Ανάκτορα.

Επιπλέον είχε στείλει Στρατιωτικά Αποσπάσματα να καταλάβουν το Νομισματοκοπείο, την Εθνική Τράπεζα, το Δημόσιο Ταμείο και τα Υπουργεία.

Άξιο αναφοράς είναι ότι φυλακισμένοι αφέθηκαν ελεύθεροι, με τον όρο, να πάνε στα Ανάκτορα με τον Στράτο και τους Πολίτες, και να φωνάζουν “Σύνταγμα”

Έτσι πολλοί Φυλακισμένοι και Πολίτες, φώναζαν “Σύνταγμα”, χωρίς να ξέρουν τι ακριβώς σημαίνει αυτή η Λέξη.

Η Λαϊκή Παράδοση μάλιστα, θέλει έναν φυλακισμένο να ρωτάει τον Καλλέργη

“Ποιός είναι ο Σύνταγμας και γιατί να έρθει;”

Η άφιξη του Στρατού με ζητωκραυγές και συνθήματα συντέλεσε, ώστε να σπεύσουν προς τα Ανάκτορα και οι Κάτοικοι της Αθήνας και να ενωθούν με τον Στρατό.

Ο Βασιλιάς έστειλε τον υπασπιστή του Γρίβα Γαρδικιώτη και τον υπουργό Στρατιωτικών Αλέξανδρο Βλαχόπουλο να προσπαθήσουν να μεταπείσουν τους Στρατιώτες. Κατά διαταγή όμως του Καλλέργη συνελήφθησαν αμέσως.

Ο Όθωνας, φοβούμενος για τα χειρότερα, έστειλε τον Στάινστορφ, τον διαγγελέα του, στο Σχινά για να φέρει τα Πυροβόλα.

Ο Όθωνας δεν θα δίσταζε χύσει αίμα. Αυτό όμως δεν έγινε, διότι, ο Σχινάς, συντάχθηκε με τους Επαναστάτες.

Ο Όθωνας, βγήκε στο μπαλκόνι και ενώ στην Αρχή αρνήθηκε πεισματικά την παραχώρηση Συντάγματος, κατόπιν πιέσεων, το αποδέχτηκε.

Στις 3 τα ξημερώματα της 3ης Σεπτεμβρίου, προσήλθαν και οι Πολιτικοί Αποστάτες και μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας, ο Α. Μεταξάς, ο Α. Λόντος κτλ.

Αυτοί, κάλεσαν τους υπόλοιπους συμβούλους της Επικρατείας σε Συνεδρία για να επικυρώσουν τις Επαναστατικές Πράξεις.

Το συμβούλιο αναγνώρισε το Κίνημα, καθόρισε τη σύγκληση Εθνοσυνέλευσης, και διόρισε επιτροπή υπό τους Γεώργιο Κουντουριώτη, Λ.Μαυρομιχάλη, Γ. Λινιάνα, Γ.Ψύλλα, Ανδρέα Λόντο και Κ. Προβελέγγιο, η οποία θα παρουσίαζε τις αποφάσεις του στο Βασιλιά ο οποίος, αναγκάστηκε να δεχθεί ως Πολίτευμα, την Συνταγματική Μοναρχία αντί της Απόλυτης Μοναρχίας.

Το νέο Υπουργικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετείχαν στελέχη και από τα τρία Μεγάλα Κόμματα, είχε ως εξής:

Πρόεδρος και Υπουργός Εξωτερικών: Ανδρέας Μεταξάς (Ρωσικό Κόμμα)

Υπουργός Στρατιωτικών: Ανδρέας Λόντος (Αγγλικό Κόμμα)

Υπουργός Ναυτικών: Κωνσταντίνος Κανάρης (Γαλλικό Κόμμα)

Υπουργός Δικαιοσύνης: Λέων Μελάς (Αγγλικό Κόμμα)

Υπουργός Εκκλησιαστικών και Παιδείας: Μιχαήλ Σχινάς (Ρωσικό Κόμμα)

Υπουργός Οικονομικών: Δρόσος Μανσόλας (Γαλλικό Κόμμα)

Υπουργός Εσωτερικών: Ρήγας Παλαμήδης (δεν είναι γνωστό. Απλά αναφέρω, ότι κατά την Επανάσταση, υπήρξε πολλές φορές ρίψασπις, με αποκορύφωμα την Μάχη των Δερβενακίων, κατά την διάρκεια της οποίας εγκατέλειψε την θέση του).

Ο Λαός και ο Στρατός διαλύθηκαν στις 3 το μεσημέρι, αφού πληροφορήθηκαν ότι όλα τα αιτήματα έγιναν Αποδεκτά.

Τέλος, με Βασιλικά Διατάγματα η 3η Σεπτεμβρίου, ανακηρυσσόταν σε μέρα Εθνικής Γιορτής, ενώ ο Δημήτριος Καλλέργης παρασημοφορούνταν, ως αρχηγός του Επαναστατικού Κινήματος.