Επιτυχία Επανάστασης και Συνθήκη Μουρνιών.

Ο Πρίγκιπας διέθετε μόνο την Χωροφυλακή (έμεινε πιστή, όμως πολλοί Χωροφύλακες τάχθηκαν με τους Επαναστάτες).

Η Ελληνική Κυβέρνηση, πιέστηκε από τον Βασιλιά να καταδικάσει την Επανάσταση, όπως και έγινε στις 12 Μαρτίου.

Συνάμα, όπως πολύ σωστά είχε προβλέψει ο Βενιζέλος, οι Μεγάλες Δυνάμεις, δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν για την ανάληψη Κοινής Στρατιωτικής Δράσης εναντίον των Επαναστατών.

Μεγαλύτερη Στρατιωτική Δράση, εναντίον των Κρητών, ανέπτυξαν οι Ρώσοι (θυμίζω πως αυτοί πρότειναν τον Γεώργιο ως Υπατο Αρμοστή) οι οποίοι βομβάρδισαν, θέσεις των Επαναστατών.

Επειδή η Επανάσταση είχε αποκτήσει Ισχυρότατα Ερείσματα, οι Ισχυρότεροι Παράγοντες της Κρήτης την στήριζαν και επειδή ο Πρίγκιπας ήταν ανεπιθύμητος, οι Μεγάλες Δυνάμεις, επέλεξαν τον δρόμο της Διπλωματίας, όπως πολύ σωστά είχε προβλέψει ο Βενιζέλος.

Πιο συγκεκριμένα, είχε πει ότι η Επανάσταση: "Απέδειξεν ότι η Διπλωματία εις των Ζητημάτων των Υποδούλων 

Λαών την Λύσιν προβαίνει μόνον όταν ταύτα τίθενται προ αυτής υπό την οξυτάτην 

μορφήν της Εθνικής Εξεγέρσεως"

Οι Πρόξενοι των Μεγάλων Δυνάμεων, συναντήθηκαν με την Τριανδρία, χωρίς αποτέλεσμα όμως, καθώς η Τριανδρία, ζήτησε Πολίτευμα, ανάλογο με αυτό της Ανατολικής Ρωμυλίας (Ανεξάρτητο, με σκιώδη Σουλτανική Επικυριαρχία)

Παράλληλα, η Επαναστατική Κυβέρνηση, εξέδωσε Εσωτερικό Πατριωτικό Δάνειο 100.000 Δραχμών και δημιούργησε Ταχυδρομείο, Υπηρεσίες Οικονομικών, Συγκοινωνιών, και εξέδιδε την Εφημερίδα "Το Θέρισο"

Στις 15 Αυγούστου, η Βουλή των Χανίων, ψήφισε τις περισσότερες από τις μεταρρυθμίσεις που ζητούσε ο Βενιζέλος.

Οι Πρόξενοι, μη έχοντας άλλη επιλογή, έκαναν δεκτές όλες τις απαιτήσεις του έπειτα από σκληρότατες διαπραγματεύσεις, με εξαίρεση την Ένωση.

Έτσι, υπέγραψαν την Συμφωνία των Μουρνιών Κυδωνίας στις 2 Νοεμβρίου 1905.

Η Επανάσταση έληξε με επιτυχία και ο Γεώργιος, παραιτήθηκε 12 Σεπτεμβρίου 1906.