Εξέλιξη της Κρητικής Επαναστάσεως.

Στα μέσα Ιουλίου 1821 εξελίχθηκε νέα προσπάθεια των Τούρκων να πάρουν τα Σφακιά. Η επιχείρηση οργανώθηκε από τον Σερίφ Πασά του Ηρακλείου που όρισε αρχηγό 8.000 ανδρών τον Καούνη.

Στις 18 Ιουλίου έγινε συντονισμένη επίθεση των Σφακιανών στο Ασκύφου με Αρχηγό τον Μανουσέλη και νίκησαν.

Οι Οθωμανοί υποχώρησαν άτακτα προς το Λάγκο του Κάτρε, όπου οι Επαναστάτες τους έκλεισαν το δρόμο και τους κατατρόπωσαν. Τα σώματα τους, τα άφησαν να σαπίσουν.

Η τρίτη προσπάθεια των Οθωμανών να καταλάβουν τα Σφακιά εκδηλώθηκε στο τέλος Ιουλίου 1821, με την κοινή εκστρατεία των Πασάδων του Ηρακλείου, Ρεθύμνου και Χανίων.

Την 1η Αυγούστου οι Έλληνες επιτέθηκαν πρώτοι στην Επισκοπή αλλά έχασαν τη μάχη. Οι Οθωμανοί από τα στενά του Αλμυρού μπήκαν στην επαρχία Αποκορώνου, κατέστρεψαν πολλά χωριά και εξόντωσαν 3.000 αμάχους.

Η κρισιμότητα της κατάστασης οδήγησε τους Σφακιανούς να κάνουν έκκληση στις Σπέτσες για βοήθεια, αφού οι Υδραίοι δεν είχαν ανταποκριθεί.

Παρά την νίκη των Ελλήνων στις Αλίακες (19 Αυγούστου 1821) οι Οθωμανοί έφτασαν στα Σφακιά, νικώντας τους Σφακιανούς στο Ασκύφου (29 Αυγούστου 1821) και εν συνεχεία, προέβησαν σε βιαιοπραγίες.

Μετά την αποχώρηση των Οθωμανών Πασάδων από τα Σφακιά η Επανάσταση ξανάρχισε, καθώς οι  Οθωμανοί κλείστηκαν στα κάστρα, ενώ οι Έλληνες επέστρεψαν στα χωριά τους.

Ο Δ.Υψηλάντης, μετά από έκκληση των Κρητών, όρισε Αρχηγό τον Μιχαήλ Αφεντούλιεφ (καθώς δεν δέχτηκε ούτε τον υποψήφιο των Σφακιανών ούτε των Οπλαρχηγών της Κρήτης, οι οποίοι είχαν κόντρες). Αυτός έφθασε στην Κρήτη στις 25 Οκτωβρίου 1821 με πολύ πολεμικό υλικό.

Εξαιτίας της αστάθειας που υπήρχε στην Ελλάδα κατά το 1821, οι Επαναστάτες της Ηπειρωτικής Ελλάδας δεν μπορούσαν να στηρίξουν κατάλληλα τους Κρήτες.

Παρά τις Αντιξοότητες όμως, οι Γενναίοι Κρήτες προσπαθούσαν να βάλουν τα θεμέλια Επιτυχίας της Κρητικής Επανάστασης!