Εθνικές Γαίες.

Οι Εθνικές Γαίες στις οποίες είχα αναφερθεί και στο παρελθόν, ήταν οι κτηματικές ιδιοκτησίες των Οθωμανών στις περιοχές που περιήλθαν στον έλεγχο του Ελληνικού Κράτους.

Η Γη αυτή (4.000.000-5.000.000 Εκατομμύρια Στρέμματα), ανήκε είτε στο Οθωμανικό Δημόσιο είτε σε Μουσουλμανικά Ιδρύματα, είτε σε Ιδιώτες, ως Ιδιοκτησία ή ως δικαίωμα Νομής (εκμετάλλευσης).

Οι περιουσίες αυτές περιήλθαν στην κυριότητα του Ελληνικού Κράτους «Επαναστατικώ Δικαίω».

Από τις Επαναστατικές Κυβερνήσεις, χρησιμοποιήθηκαν ως υποθήκη για τη σύναψη δανείων ή ως μέσα εξασφάλισης εσόδων (εκποίηση).

Παρόλο που έγιναν προσπάθειες για διανομή αυτών των Γαιών, υπήρξαν δυσκολίες, καθώς πολλοί, καλλιεργούσαν για πολλές γενιές τα χωράφια, αποδίδοντας ένα ποσοστό (περίπου 15%) στον κατ’όνομα ιδιοκτήτη, καθώς και το φόρο επί της παραγωγής, τη δεκάτη.

Η εξαγορά, εξάλλου, προϋπέθετε και ξεκάθαρους τίτλους ιδιοκτησίας, πράγμα που ήταν ανύπαρκτο στον Οθωμανικό Χώρο, όπου υπήρχαν επάλληλα δικαιώματα επί της Γης.

Στην Στερεά Ελλάδα, κτήματα που δεν ήταν υπό τον έλεγχο των Επαναστατών στο τέλος του πολέμου, πέρασαν άμεσα στα χέρια Ιδιωτών με απευθείας εξαγορά από τους Οθωμανούς ιδιοκτήτες τους, σε χαμηλή τιμή.

Στον χώρο της Εγγειας ιδιοκτησίας, το Οθωμανικό Δίκαιο, διέφερε σημαντικά από το Βυζαντινορωμαϊκό, το οποίο υιοθέτησε το Ελληνικό Κράτος.

Γενικά όμως, τα εδάφη αυτά, χωρίζονταν σε μικρές ιδιοκτησίες και δίδονταν σε πολλούς. Αυτό ίσως να οφειλόταν στην έλλειψη μεγάλων Κεφαλαίων αλλά και στην τάση απόκτησης ακίνητης περιουσίας στις πόλεις.

Λίγες δεκαετίες αργότερα, η Λύση που δόθηκε, προέβλεπε πως οι δικαιούχοι, μπορούσαν να αγοράσουν 80 Στρέμματα για ξηρικά εδάφη και τα 40 Στρέμματα για αρδευόμενα.

600.000 Στρέμματα Εθνικών Γαιών είχαν διανεμηθεί από το 1833 μέχρι το 1870.

Ωστόσο, μόνο το 50% περίπου του Αντιτίμου των παραχωρούμενων Γαιών πληρώθηκε τελικά.