Η Μακεδονία πριν τον Μακεδονικό Αγώνα

Ύστερα από τη Γαλλική Επανάσταση, ξεκίνησε μια σειρά Εθνικιστικών Επαναστάσεων.

Μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, κατά την οποία οι Μακεδόνες έπαιξαν πρωταρχικό ρόλο αφ' ενός, και που αφ' ετέρου οδήγησε σε καταστροφή πολλών Εστιών Ελληνισμού στη Μακεδονία, οι Μακεδόνες συνέχισαν τους Αγώνες Ελευθερίας και Ένωσης με την Ελλάδα.

Όπως έχω αναφέρει και σε προηγούμενες Αναρτήσεις, 53.000 Έλληνες πέθαναν αγωνιζόμενοι για την Ελευθερία από το 1821 μέχρι το 1829 (Σφαγή Θεσσαλονίκης, Μάχη Ρεντίνας, Καταστροφή Κασσάνδρας, Μακελειό Νάουσας κτλ)

Το ίδιο Χρονικό Διάστημα, 5.000 Μακεδόνες πουλήθηκαν σαν Σκλάβοι, ενώ 15.000, εγκατέλειψαν τις Εστίες τους, είτε για να πολεμήσουν για την Ανεξαρτησία της Ελλάδας, είτε για να αποφύγουν τις Βαρβαρότητες των Οθωμανών.

Άρα, μόνο μέσα σε 8 Χρόνια, ο Πληθυσμός της Μακεδονίας μειώθηκε κατά 73.000 Έλληνες και κατά σχεδόν κανέναν Βούλγαρο ή Εβραίο.

Γιατί;

Γιατί οι Έλληνες πάλευαν για την Ανεξαρτησία τους, όσο οι άλλοι Λαοί δεν είχαν ακόμα Εθνική Συνείδηση, αλλά Θρησκευτική.

Μέχρι το 1904, είχαν ξεσπάσει 7 Μεγάλες Επαναστάσεις και μερικές μικρές ακόμα.

Μέχρι το 1904 δηλαδή, οι Μακεδόνες που πέθαναν για την Ελευθερία ή διώχθηκαν για αυτή, ξεπέρασαν τους 100.000 (απολύτως λογικό λοιπόν να μην είναι -αριθμητικά- πολύ μεγαλύτερος ο Ελληνικός Πληθυσμός σε σχέση με τους άλλους)

Περί το τέλος του 19ου Αιώνα, όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία άρχισε να δείχνει σημεία παρακμής, είχαν ήδη ξυπνήσει ο Μαυροβούνιος, ο Σέρβικος, ο Βουλγάρικος και ο Ρουμάνικος Εθνικισμός.

Αποτέλεσμα αυτού, ήταν να δημιουργηθούν καινούργια Εθνικά Κράτη στην Επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τα οποία διεκδικούσαν περισσότερα Εδάφη.

Κύριο μέσο Επέκτασης των Νεοσύστατων Βαλκανικών Κρατών, ήταν ο Αλυτρωτισμός, δηλαδή η διεκδίκηση Πληθυσμιακών Ομάδων, που διαβιούσαν στον Ευρωπαϊκό Οθωμανικό Χώρο και η προσάρτηση των Περιοχών  αυτών.