Δολοφονία Πρωθυπουργού Δηλιγιάννη

Ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης, ήταν ένας Σεβαστός και Αγαπητός από τους Πολίτες, Πολιτικός.

Αυτό όμως, επειδή ήταν Μεγάλος Λαϊκιστής, ο οποίος υποκινούσε ακόμα και Βίαιες Κινητοποιήσεις Πολιτών, όποτε ένιωθε ο ίδιος Αδικημένος.

Ο Δηλιγιάννης όμως, ως ο Ορισμός του Συντηρητικού Πολιτικού (Ηγέτης Εθνικού Κόμματος, υπέρμαχος της Αργής και Παραδοσιακής Ανάπτυξης), δεν θα μπορούσε να μην "κυνηγήσει" κάθε μορφής Χαρτοπαιξία (εκείνη την εποχή, η Χαρτοπαιξία, αποτελούσε Τεράστιο Πρόβλημα). Έτσι, έκλεισε πάρα πολλές Χαρτοπαικτικές Λέσχες.

Το Απόγευμα της 31ης Μαΐου 1905 όμως, ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης, ως Πρωθυπουργός, πήρε το Δρόμο για τη Βουλή, προκειμένου να παραστεί σε μία Συνεδρίαση Ρουτίνας.

Στις 5:05 μ.μ. έφθασε με την Άμαξά του στην Είσοδο του Βουλευτηρίου, στην Οδό Σταδίου, συνοδευόμενος από τον Σωματοφύλακα του, Γιάννη Πάνο.

Ο Αντώνης Κωσταγερακάρης, 35 Ετών που ήταν Λεσχειάρχης - Χαρτοπαίκτης, προθυμοποιήθηκε να του ανοίξει την Πόρτα της Άμαξας και να τον βοηθήσει (ήταν και 81 Ετών ο Δηλιγιάννης).

Ο Κωσταγερακάρης, ήταν Ψηλός, Μαυριδερός, με Ρούχα Κόκκινα Ξεβαμμένα.

Τότε ο Δηλιγιάννης, ευχαρίστησε θερμώς αυτόν τον "Αγαθό Άνδρα". Τότε, ο "Αγαθός Άνδρας", έβγαλε ένα Μαχαίρι και μαχαίρωσε στην Κοιλιά τον Άτυχο Δηλιγιάννη.

Η Φρουρά της Βουλής αιφνιδιάστηκε πλήρως και μόνο ορισμένοι από τους Πολίτες αντελήφθησαν αμέσως την Δολοφονία.

Αμέσως τον χτύπησαν με Γροθιές και Μπαστούνια.

Από την Οργή του Κόσμου, τον έσωσε ένας Λοχίας της Φρουράς, που τον μετέφερε Βαριά Πληγωμένο στο Υπόγειο της Βουλής.

Εκεί, ο Επικεφαλής της Φρουράς έμαθε πως τον λένε Αντώνη Κωσταγερακάρη και ήταν Λεσχειάρχης - Χαρτοπαίκτης.

Όταν τον ρώτησε "Τι έκανες ωρέ;", του απάντησε "Έκλεισε τα Χαρτοπαίγνια και εψόφησα από την Πείνα». Ύστερα από λίγο, ξεψύχησε.

Λίγο αργότερα, ο Δηλιγιάννης, ξεψύχησε στο Χειρουργείο.

Αναφέρω απλά, ότι η Καρδιά του, φυλάσσεται στον Ναό των Ταξιαρχών.