Δραστηριοποίηση Ελλήνων στην Μακεδονία

Εξαιτίας των Βιαιοτήτων των Βουλγάρων λοιπόν, αποφασίστηκε η Ελληνική Ανάμειξη στην Μακεδονία, για την Προστασία των Ελλήνων.

Έτσι, πολυάριθμοι Νεαροί Έλληνες Αξιωματικοί προσφέρθηκαν να παραιτηθούν από τον Ελληνικό Στρατό και να τεθούν Αρχηγοί των Ανταρτικών Ομάδων και των Επαναστατικών Σωμάτων για την Προστασία του Ελληνικού Πληθυσμού.

Τον Αγώνα τους, συντόνισαν ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, ο Μητροπολίτης Δράμας Χρυσόστομος Καλαφάτης, ο Πρόξενος της Ελλάδας στο Μοναστήρι, Ίων Δραγούμης, ο Λάμπρος Κορομηλάς από το Προξενείο της Θεσσαλονίκης και ο Δημοσιογράφος Δημήτριος Καλαποθάκης από την Αθήνα.

Όχι μόνον από την Κρήτη αλλά και από τη Μάνη είχε συγκροτηθεί σώμα με Εθελοντές υπό τον Αντώνιο Βλαχάκη (Καπετάν Λίτσα) με Οπλαρχηγούς, μεταξύ άλλων, τον Ευάγγελο Μπαϊρακταρέα (Καπετάν Ακίλλα) και τους Εξαδέλφους Λεωνίδα και Παναγιώτη Πετροπουλάκη από το Γύθειο.

Οι 3 αυτοί μαζί με άλλους 9 Αγωνιστές, είχαν Ηρωικό Θάνατο σε μάχη κατά Οθωμανών και Βουλγάρων στο Χωριό Οσνίτσανη (Καστανόφυτο). Ο Μακεδονικός Αγώνας, ήταν κατά πολύ και ένας Αγώνας Πρακτόρων.

Το Γενικό Κέντρο Αμύνης έστειλε σε διάφορα μέρη Ριψοκίνδυνους Αξιωματικούς που οργάνωσαν τον Αγώνα κατά του Βουλγαρισμού και λειτούργησαν είτε κρυφά ως Πράκτορες είτε φανερά ως Υπάλληλοι του Ελληνικού Προξενείου.

Από το Σεπτέμβριο του 1904, την Αρχηγία των Ελληνικών Σωμάτων, ανέλαβε ο πιο Δραστήριος και Ξακουστός Μακεδονομάχος, ο οποίος εγκατέλειψε την Εύκολη ζωή γεμάτη Ανέσεις και κατευθύνθηκε στην Μακεδονία για να αγωνιστεί, αντέχοντας χάριν του Ιερού αυτού Αγώνα, τις Κακουχίες.

Φυσικά αναφέρομαι, στον Παύλο Μελά.