Ναυμαχία Ναυαρίνου.

Την 18η Οκτωβρίου, μετά από την Ναυμαχία της Αγκάλης (Ιτέας), οι Σύμμαχοι έκριναν ότι ο Ιμπραήμ καταπάτησε την υπόσχεση του περί μη κινητοποίησης των Στρατευμάτων του, και κινήθηκαν εναντίον του.

Στις 20 Οκτωβρίου, ενώ ο Συμμαχικός Στόλος, βρισκόταν απέναντι από τον Τουρκοαιγυπτιακό Στόλο στο Ναυαρίνο, οι Οθωμανοί άνοιξαν πυρ εναντίον Άγγλων Αξιωματικών που βρίσκονταν σε βάρκες, δολοφόνησαν έναν Έλληνα Αγγελιοφόρο και κανονιοβόλησαν την Γαλλική Ναυαρχίδα.

Έτσι, η Ναυμαχία του Ναυαρίνου, ξεκίνησε αιφνιδιαστικά και εξελίχθηκε σε μια σφοδρότατη Ναυμαχία 27 Συμμαχικών Πλοίων, εναντίον 89 Τουρκοαιγυπτιακών Πλοίων.

Μέχρι τις 17:00 το απόγευμα, μετά από αμέτρητους κανονιοβολισμούς, τα περισσότερα πλοία των Τουρκοαιγυπτιακών, που βρίσκονταν εγκλωβισμένα στον Κόλπο, είχαν καταστραφεί από τα πανίσχυρα κανόνια των Συμμάχων, ή είχαν παραδοθεί.

Οι απώλειες των Οθωμανών ανέρχονταν σε 6.000 νεκρούς, ενώ οι Συμμαχικές, ανέρχονταν σε 654.

Την Επομένη Ημέρα οι Σύμμαχοι απαίτησαν από τον Ιμπραήμ, να υψώσει λευκή σημαία σε όλα τα φρούρια του Μοριά, ειδάλλως, αν πέσει έστω και μια τουφεκιά, θα κηρυχθεί πόλεμος.

Οι Οθωμανοί φοβούμενοι τις συνέπειες, υπέγραψαν ανακωχή πάνω στην Ναυαρχίδα του Κόδριγκτον.

Η Ναυμαχία, ενθουσίασε όλη την Ευρώπη, ενώ χαρακτηρίστηκε ως η φορά που ο Λαός με την Βούληση του, στάθηκε πάνω από τον Θρόνο.

Παρόλα αυτά, η Μεγάλη Βρετανία πήρε αποστάσεις από το γεγονός.

Η Κυβέρνηση Γουέλινγκτον που διαδέχτηκε τον Κάνινγκ, χαρακτήρισε τη Ναυμαχία ως απρόοπτο συμβάν, ενώ ο Κόδριγκτον απηλλάγη από τα καθήκοντά του.

Εν τέλει, στις 17 Οκτωβρίου 1827, ο Φαβιέρος αποβιβάστηκε στην Χίο, ενώ στις 8 Δεκεμβρίου, οι Πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων εγκατέλειψαν την Κωνσταντινούπολη εξαιτίας της οργής του Σουλτάνου για την διάλυση του Στόλου του.

Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου, ουσιαστικά αποτέλεσε την Έναρξη Του Νέου Ελληνικού Κράτους.