Σφοδρότατη Σύγκρουση Βενιζέλου - Κωνσταντίνου.

Η Σύγκρουση μεταξύ Βενιζέλου και Πρίγκιπα Γεώργιου, ήταν Πολυεπίπεδη και Έντονη.

Αυτή ξεκίνησε, όπως ανέφερα και σε προηγούμενη ανάρτηση, εξαιτίας της θέλησης του Γεωργίου να κατασκευάσει Ανάκτορα, ώστε να μονιμοποιηθεί και εξαιτίας των φρούδων ελπίδων που μοίραζε περί Ενώσεως. Έτσι, ο Βενιζέλος, πάντοτε αντιδρούσε Αυστηρά, κάτι που εξόργιζε τον Γεώργιο.

Συνάμα, κατά το Υπουργικό Συμβούλιο περί Προϋπολογισμού, ο Βενιζέλος ζήτησε να αποχωρήσουν τα Ξένα Στρατεύματα και μόλις λήξει η Θητεία του Πρίγκιπα, να εκλέξουν οι Ίδιοι Υπατο Αρμοστή, ώστε να επιτευχθεί η Ένωση.

Αυτό, εκμεταλλεύθηκαν οι Αντίπαλοι του, οι οποίοι υποστήριξαν πως ο Βενιζέλος επιθυμεί Ανεξάρτητη Ηγεμονία και όχι Ενωση.

Έτσι, ο Ελληνικός Τύπος, ήταν επιθετικός προς τον Βενιζέλο.

Ο Βενιζέλος, υπέβαλε και πάλι παραίτηση (την οποία κατέθετε αρκετές φορές εξαιτίας των αντιπαραθέσεων, αλλά δεν γινόταν δεκτή) με το Αιτιολογικό ότι του ήταν αδύνατο πλέον να συνεργαστεί με τους Υπουργούς και διαβεβαίωσε ότι δεν σκόπευε να ασκήσει Αντιπολίτευση.

Το Ίδιο Διάστημα, ο Βενιζέλος, διαφώνησε με τον Γεώργιο στο Ζήτημα της Ένωσης, καθώς ο Γεώργιος, πίστευε ότι αυτή, θα ερχόταν αργά, με συνεχή διαβήματα στους Συμμάχους.

Ο Βενιζέλος, πίστευε ότι Λύση θα δινόταν με σταδιακές κατακτήσεις, όπως την απομάκρυνση των Ξένων Στρατευμάτων, και την δημιουργία Κρητικής Χωροφυλακής με Έλληνες Αξιωματικούς.

Επιπλέον, στις 17 Μαρτίου 1901, δημοσίευσε 5 Πολύκροτα Άρθρα με τίτλο "Γεννηθήτω Φως", στην Εφημερίδα "Κήρυξ" των Χανίων, την οποία ο ίδιος εξέδιδε, και την επομένη, τους είπε προφορικά στον Γεώργιο.

Στις 18 Μαΐου, ο Βενιζέλος απολύθηκε, επειδή Δημόσια υποστήριξε απόψεις αντίθετες μ' αυτές που πρέσβευε ο Αρμοστής και τέθηκε Επικεφαλής της Αντιπολίτευσης.

Επί τρία χρόνια διεξήχθη μια σκληρότατη Πολιτική Διαμάχη, η Διοίκηση παρέλυσε και κυριάρχησε η οξύτητα στο Νησί.