Μάχη της Αλαμάνας.

Όπως ανέφερα και σε προηγούμενη ανάρτηση, ο Διάκος με 500 Άνδρες ανέλαβε να φυλάξει την Γέφυρα της Αλαμάνας, από όπου περνούσε ο δρόμος για Θερμοπύλες.

Στους έμπιστούς του Καλύβα και Μπακογιάννη, ο Διάκος ανέθεσε τη φύλαξη της Γέφυρας με λίγους Άνδρες, ενώ ο ίδιος οχυρώθηκε στη Δαμάστα στη ράχη για να ελέγχει το δρόμο.

Μετά τη σφοδρή επίθεση που δέχτηκαν οι Έλληνες από τον Ομέρ Βρυώνη, ο Δυοβουνιώτης υποχώρησε αναγκαστικά, ενώ ο Πανουργιάς αναγκάστηκε να υποχωρήσει ιδίως μετά τον σοβαρό τραυματισμό του ίδιου που μαχόταν στη πρώτη γραμμή Ηρωικά.

Η αντίσταση στην Αλαμάνα, εναντίον του Κιοσέ Μεχμέτ, συνέχισε. Ο Διάκος βλέποντας ότι λιγόστευε η δύναμη των μαχητών πάνω στη γέφυρα έτρεξε σε βοήθεια.

Οι Ηρωικοί Καλύβας και Μπακογιάννης κλείστηκαν σε ένα Χάνι στη Γέφυρα για να απασχολήσουν τους εχθρούς. Βλέποντας οι Άνδρες του Διάκου, που ήταν 10, ότι δεν ωφελούσε η Αντίσταση, προσπάθησαν να τον πείσουν υποχωρήσουν.

Αυτός όμως συνέχισε απτόητος να πολεμάει ώσπου του έσπασε το σπαθί ενώ πολεμούσε σαν Θηρίο, τραυματίστηκε και συνελήφθη από πέντε αλβανούς.

Διακόσιοι Έλληνες σκοτώθηκαν, ενώ ο δρόμος για την Βοιωτία ήταν ελεύθερος για τους Οθωμανούς.

Στη Λαμία ο Διάκος, εξέπληξε τους Πασάδες με το Θάρρος του, μάλιστα ο Ομέρ Βρυώνης του έταξε να τον κάνει αξιωματικό στον Στρατό του. 

Ο Διάκος αρνήθηκε απαντώντας: "Ούτε σε δουλεύω Πασά, ούτε σ' ωφελώ κι αν σε δουλέψω".

Ο Βρυώνης τότε προσφέρθηκε να του σώσει τη ζωή αν αλλαξοπιστούσε. Ο Διάκος απάντησε: «Πάτε κι εσείς στην πίστη σας Μουρτάτες, να χαθείτε. Εγώ Γραικός εγεννήθηκα, Γραικός θελ' να αποθάνω!»

Τότε ο Βρυώνης τον απείλησε πως θα τον εξοντώσει, αλλά ο γενναίος Διάκος απάντησε: “Η Ελλάς έχει πολλούς Διάκους". Αποφάσισε τότε να τον σουβλίσουν ζωντανό. Η απάντηση του Διάκου ήταν:

Για ιδές μωρέ καιρό που διάλεξε, ο Χάρος να με πάρει, τώρα π' ανθίζουν τα κλαριά και βγάζει η Γης χορτάρι.