Μάχη Μπιζανίου

Το Μέτωπο της Ηπείρου, είχε Αμυντικό Προσανατολισμό, κάτι που άλλαξε με την άφιξη μονάδων από το Μακεδονικό Μέτωπο.

Η Οθωμανική Κατοχή ενός φυσικού οχυρού, νοτίως των Ιωαννίνων, αποτελούμενο από βραχώδη  Υψώματα, που βελτιώθηκε με οχυρωματικά έργα των Γερμανών, καθιστούσαν απαγορευτική την επιτυχία του Ελληνικού Στρατού σε Μπιζάνι και Ιωάννινα.

Το Σχέδιο του Οθωμανικού Επιτελείου, προέβλεπε Άμυνα στο Μπιζάνι.

Ο Οθωμανός Αρχιστράτηγος, Εσσάτ Πασάς, είχε στην διάθεση του 35.000 Άνδρες και 162 Πυροβόλα.

Ο Ελληνικός Στρατός με Επικεφαλής τον νεοαφιχθέντα εκ Μακεδονίας, Διάδοχο Κωνσταντίνο, αποτελούνταν από 41.000 Στρατιώτες.

Το Σχέδιο της Επίθεσης, ήταν ριψοκίνδυνο: προέβλεπε ευρεία υπερκέραση από Δυτικά και την άμεση κατάληψη των Ιωαννίνων.

Ταυτόχρονα, θα γίνονταν Επιθέσεις στον Κεντρικό και τον Ανατολικό Τομέα του Μετώπου, με σκοπό την παραπλάνηση του Εχθρού και την καθήλωση του.

Στις 4 Μαρτίου τέθηκε σε εφαρμογή το Σχέδιο παραπλάνησης, με Βολές Πυροβολικού και επιθέσεις Μονάδων Πεζικού.

Με το πρώτο φως της 5ης Μαρτίου, το Β’ Τμήμα που κρυβόταν στα Δυτικά, εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση με ιδιαίτερη σφοδρότητα.

Με μια τολμηρή εισχώρηση στον Δυτικό Τομέα, το 1ο Σύνταγμα Ευζώνων, μαζί με το 9ο Τάγμα υπό τον Ταγματάρχη Ιωάννη Βελισσαρίου, κατάφερε να φτάσει στις παρυφές των Ιωαννίνων.

Η είδηση ότι ο Ελληνικός Στρατός, έφτασε έξω από τα Ιωάννινα, περικυκλώνοντας τα, δημιούργησε πανικό στους Οθωμανούς.

Οι Εύζωνες, είχαν καταστρέψει τα Τηλεφωνικά Δίκτυα, διακόπτοντας έτσι την επικοινωνία των Οθωμανών.

Πιστεύοντας λοιπόν, ότι το Απόρθητο Μπιζάνι, είχε νικηθεί από τον Ελληνικό Στρατό, στις 23.00, ο Εσσάτ Πασάς έστειλε Πρόταση Παράδοσης, μη γνωρίζοντας την πραγματικότητα για το Μπιζάνι.

Οι Απώλειες του Ελληνικού Στρατού, κατά την Μάχη, ανήλθαν σε 264 Νεκρούς και Τραυματίες, και των Οθωμανών, σε 2.800 Νεκρούς και Τραυματίες.