Έναρξη Πολέμου και πρώτες Ήττες.

Στις 3 Απριλίου 1897, ξεκίνησε ο Πόλεμος.

2 Οθωμανικές Μεραρχίες επιτέθηκαν στη Διάβαση Μελούνας (Ελασσόνα), άλλες δύο προς τις Διαβάσεις Καλλιπεύκης (Τέμπη) και μία προς τη Στενωπό Μπου­γάζι (Τύρναβος). 

Η Μάχη, αναπτύχτηκε κυρίως στις ορεινές περιοχές στα Δυτικά του Νομού Λαρίσης μεταξύ της 2ης Ταξιαρχίας και των 2ης και 4ης Οθωμανικών Μεραρχιών, που ενισχύθηκαν και από την 3η Οθωμανική Μεραρ­χία.

Η 2η Ταξιαρχία μας κράτησε όλη την ημέρα τις θέσεις της. Στη συνέχεια, α­φού δεν ενισχύθηκε, εγκατέλειψε τη Μελούνα και συμπτύχτηκε προς το Μάτι (λίγο πιο Νοτιοανατολικά).

Στις 9 Απριλίου όμως, οι Οθωμανοί, διέλυσαν το Δεξιό Μέτωπο του Στρατού μας, στην Βορειοανατολική Λάρισα. 

Μετά απ’ αυτά, ο Κωνσταντίνος συγκέντρωσε ολόκληρη τη δύναμη της 1ης και 2ης Μεραρχίας μερικές δεκάδες χιλιόμετρα πιο νότια σε σχέση με την Προηγούμενη Γραμμή, ενώ η 3η Τα­ξιαρχία κρατούσε τη Διάβαση Ρεβενίου.

Στις 11 Απριλίου, οι Οθωμανοί, επιτέθηκαν με δύο Μεραρχίες Πεζικού και τη Μεραρχία Ιππικού προς τα Δελέρια.

Η Μάχη στα Δελέρια, ήταν η Πρώτη Μεγάλη Μάχη του Στρατού μας.

Εκεί, η Μεραρχία αντέταξε πεισματώδη Άμυνα, με την υποστήριξη και του Συντάγματος Ιππικού.

Κατά το βράδυ όμως, ολόκληρη η Ελληνική Διάταξη, άρχισε να υποχωρεί.

Όμως, η υποχώρηση μεταβλήθηκε σε πανικόβλητη φυγή προς τη Λάρισα, με εξαίρεση την 3η Ταξιαρχία που υποχώρησε συντεταγμένα.

Ο Διάδοχος, μη δυνάμενος να εγκαταστήσει νέα Γραμμή Άμυνας στη Νότια Όχθη του Πηνειού Ποταμού, διέταξε, τη νύχτα της 11/12 Απριλίου, τη συνέχιση της υποχωρήσεως προς τα Φάρσαλα.

Η υποχώρηση του Στρατού, μολονότι γινόταν χωρίς Εχθρική Πίεση ήταν τραγική και έδινε την εντύπωση αποσυνθέσεως καθώς οι Μονάδες, είχαν μπλεχτεί μεταξύ τους.

Παρόλα αυτά, οι απώλειες των Οθωμανών ήταν ιδιαίτερα σημαντικές.