Αποτυχία της Κυπριακής Επαναστάσεως.

Όπως προανέφερα, ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, προσπάθησε να πείσει τους Οθωμανούς ότι δεν πρόκειται να ξεσπάσει Επανάσταση.

Ωστόσο, οι Οθωμανοί πίστεψαν ότι μια Επανάσταση είναι προ των πυλών, όταν αντίκρισαν το μέγεθος της Επανάστασης εν Ελλάδι, αλλά και όταν, ο Κωνσταντίνος Κανάρης έφτασε τον Ιούνιο του 1821 στον Λιμένα Ασπρόβρυσης στην Λάπηθο (κοντά στην Κερύνεια).

Οι Οθωμανοί, εξαιτίας της άφιξης του Κανάρη και εξαιτίας του Ανιψιού του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, του Θεοφύλακτου Θησέως, ο οποίος μοίρασε έκδηλα Επαναστατικές Προκηρύξεις, ξεκίνησαν ισχυρές βιαιοπραγίες κατά των Κυπρίων.

Ο Σουλτάνος, αντέδρασε δυναμικά και απέστειλε Στρατό από την Καραμανία (Μεσογειακή Μικρά Ασία), με σκοπό να αφοπλιστούν οι Επαναστάτες και να διαλύσουν κάθε Επαναστατικό Κίνημα.

Πράγματι, ο Οθωμανός Διοικητής, ζήτησε τον αφοπλισμό των Ελλήνων του Νησιού, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, φοβούμενος για τα επακόλουθα μιας Επανάστασης (π.χ σφαγές αμάχων, όπως είχε συμβεί στην Ηπειρωτική Ελλάδα), με εγκύκλιό του στις 22 Απριλίου του 1821, προέτρεψε τους Κυπρίους να παραδώσουν τον οπλισμό τους κάτι που έγινε στις 23 Απριλίου.

Στις 3 Μαΐου, ξεκίνησαν διωγμοί στο Νησί, με πρόσχημα την έρευνα για όπλα.

Ο Κυπριανός σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κατευνάσει τους Οθωμανούς για πιθανή εξέγερση, εκδίδει εγκύκλιο κατόπιν και διαταγής του Κουτσιούκ Μεχμέτ, κατευνάζοντας τον φόβο των Κυπρίων για τυχόν διώξεις.

Έτσι, η Επανάσταση απέτυχε, πριν καν ξεκινήσει.