Αδυναμία Στρατιωτικού Συνδέσμου

Από τις πρώτες μέρες μετά το Κίνημα, ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος, μεταβλήθηκε, από μια Συνωμοτική, Επαναστατική οργάνωση σε ένα είδος άτυπου Πολιτικού Οργανισμού.

Μάλιστα απέκτησε και γραφεία στο Κέντρο της Αθήνας, τα οποία κατακλύζονταν από κόσμο που ζητούσε ρουσφέτια, εξέφραζε την υποστήριξη του προς το κίνημα ή υπέβαλλε αιτήματα.

Οι Στρατιωτικοί, αισθάνονταν απόλυτοι κυρίαρχοι της κατάστασης επεμβαίνοντας σε οποιοδήποτε θέμα.

Ανάμεσα στα άλλα, κατελήφθησαν τα γραφεία της εφημερίδας «Χρόνος», μιας εκ των θερμότερων υποστηρικτών του κινήματος, από στρατιωτικούς.

Οι δημοσιογράφοι είχαν υποχρεωθεί να μεταφέρουν τα γραφεία τους στο ισόγειο, ενώ οι επάνω όροφοι χρησιμοποιούνταν από τους στρατιωτικούς, που έγραφαν άρθρα πυρετωδώς και επί παντός επιστητού.

Ωστόσο, η αδιαφορία τους στο θέμα πληρωμής των καφέδων τους ανάγκασε την εφημερίδα να τοιχοκολλήσει την ακόλουθη ανακοίνωση: «Η Επανάσταση παρακαλείται να πληρώνει τους καφέδες της», ένα ενδεικτικό παράδειγμα του χαοτικού κλίματος που επικρατούσε εκείνον τον Επεισοδιακό Αύγουστο του 1909.

Η αδυναμία του Στρατιωτικού Συνδέσμου, δεν περιορίστηκε μόνο στην πληρωμή των καφέδων αλλά και στον γενικότερο έλεγχο της πολιτικής κατάστασης.

Οι Στρατιωτικοί, δεν ήθελαν αλλά και δεν ήταν σε θέση να αναλάβουν την ουσιαστική Διακυβέρνηση της Χώρας.

Αναγνώριζαν την έλλειψη κατάρτισής τους στα θέματα που αφορούσαν τη διοίκηση ενός Κράτους.

Κατά συνέπεια, ήθελαν να απαλλαγούν απ' αυτήν ευθύνη το συντομότερο δυνατό.

Βαθμιαία, η αδυναμία τους αυτή οδήγησε σε αδιέξοδο, από το οποίο ήθελαν να βγούνε τόσο οι ίδιοι όσο και τα πολιτικά κόμματα και ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄.