Ρωσικό Κόμμα (Α.Μεταξάς).

Σε αντίθεση με τις σχετικά ασαφείς θέσεις των άλλων δύο κομμάτων, το Ρωσικό Κόμμα που ιδρύθηκε το 1827, είχε σταθερότατες θέσεις.

Το Ρωσικό Κόμμα, με Αρχηγό τον Ανδρέα Μεταξά, θεωρούσε την Ρωσία ως την καταλληλότερη δύναμη για την υπεράσπιση των συμφερόντων της Ελλάδας, εξαιτίας του Ορθόδοξου Δόγματος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα του Ρωσικού κόμματος, ήταν ο Εθνικισμός που διακατείχε τα μέλη του, καθώς και οι άκρως συντηρητικές θέσεις του επί πάντως επιστητού.

Θεωρούσε λοιπόν την Θρησκεία ως θεμέλιο της Κοινωνικής τάξης, αλλά και της Εξουσίας.

Πίστευε ότι η Εκκλησία πάντοτε κινδύνευε και για αυτό καταπολεμούσε τον Κοσμοπολιτισμό και οποιαδήποτε αποστασιοποίηση από τις παραδόσεις.

Η Ξενοφοβία, η άρνηση του Διαφωτισμού καθώς και η άρνηση της Δυτικής Παιδείας, ήταν η κυρίαρχη αντίληψη των μελών του.

Προκειμένου να προσεγγίσει τους Έλληνες, απευθυνόταν στο Θρησκευτικό Αίσθημα των Ελλήνων.

Με το Κόμμα συμπαρατάχθηκαν όσοι είχαν υποφέρει κατά την Επανάσταση από τους Εμφυλίους Πολέμους.

Δηλαδή οι ακτήμονες, οι μικροϊδιοκτήτες γης, οι Αγωνιστές, οι χαμηλόβαθμοι αξιωματικοί, οι Μοναχοί και οι Δημόσιοι υπάλληλοι που διορίστηκαν από τον Καποδίστρια, και εν συνεχεία απολύθηκαν από την Αντιβασιλεία.

Όλοι αυτοί, ζητούσαν την δημιουργία ενός Ισχυρού Κράτους, που σε συνεργασία με την Ρωσική Αυτοκρατορία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, θα φρόντιζε για την καθαρότητα της Πίστης, και θα αναγνώριζε στην Εκκλησία κυρίαρχη θέση.

Συνάμα, η καθαρή Θρησκευτική Συνείδηση, μπορούσε να μειώσει τις κοινωνικές εντάσεις αλλά και παράνομες ενέργειες.

Οι Φιλορώσοι, ήταν αντισυνταγματικοί και υπέρ ενός συγκεντρωτικού Κράτους.

Το Κύριο πρόβλημα που εντόπιζε το Ρωσικό Κόμμα κατά την Βαυαροκρατία ήταν η αλλοίωση της Πίστης και της ρευστής Εθνικής Συνείδησης.