Αντάρτικη Εποποιία Βορειοηπειρωτών

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, αφού εξέφρασε τη λύπη του για την αποχώρηση από την Βόρεια Ήπειρο, ζήτησε εγγυήσεις για την ασφάλεια των Πληθυσμών, συμφώνησε και ξεκίνησε η σταδιακή αποχώρηση του Στρατού.

Παρόλα αυτά, οι κάτοικοι της περιοχής, αρνήθηκαν να συμβιβαστούν και στις 28 Φεβρουαρίου 1914 επαναστάτησαν και σχημάτισαν προσωρινή Κυβέρνηση, με πρωτεύουσα το Αργυρόκαστρο και πρόεδρο τον Γεώργιο Χρηστάκη - Ζωγράφο.

Οι Ηπειρώτες αυτοί πίστευαν, ότι είχαν προδοθεί από το Ελληνικό Κράτος, γιατί όχι μόνο αποχώρησε από την περιοχή τους, αλλά και δεν τους προμήθευσε με Όπλα για να αμυνθούν έναντι των Αλβανών.

Η Αυτόνομη Βόρειος Ήπειρος περιελάμβανε αρχικά εκτός από το Αργυρόκαστρο, την Χειμάρρα, το Δέλβινο, τους Άγιους Σαράντα και την Πρεμετή.

Μετά την αποχώρηση όμως των Ελληνικών Δυνάμεων, ξέσπασαν ταραχές μεταξύ των Αλβανών και των Ηπειρωτικών Δυνάμεων.

Έπειτα από έντονες Στρατιωτικές Συγκρούσεις, οι Βορειοηπειρώτες κατέλαβαν διαδοχικά την Ερσέκα, την περιοχή της Κολώνιας και την Κορυτσά, που είχαν παραδοθεί νωρίτερα στην νεοσύστατη Αλβανική Χώρο φυλακή από τον Ελληνικό Στρατό κατά την αποχώρησή.

Αυτή η επιτυχία, αποτελεί ένα πραγματικό έπος, καθώς λίγοι Ντόπιοι, με τεράστια Ψυχή, όχι μόνο αντιμετώπισαν, αλλά κατατροπώσαν ένα "Κράτος" και πέρασαν στην Αντεπίθεση.

Η Αλβανική Κυβέρνηση, οδηγήθηκε σε συμβιβασμό και στις 17 Μαρτίου υπογράφτηκε Πρωτόκολλο της Κέρκυρας.

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο αναγνώριζαν την Αυτονομία της Βόρειας Ηπείρου και δεσμεύονταν για την διδασκαλία της Ελληνικής Γλώσσας στα σχολεία αλλά και την θρησκευτική ελευθερία του Ελληνικού Πληθυσμού.

Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, ποτέ δεν τέθηκε σε εφαρμογή.

Μετά τη λήξη των διαπραγματεύσεων, καθώς είχε ήδη ξεσπάσει ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, η Αλβανική Κυβέρνηση κατέρρευσε και ο Βήντ αποχώρησε από τη χώρα.

Θα αναφερθώ εκτενέστερα για την Αυτόνομη Βόρεια Ήπειρο, σε επόμενες αναρτήσεις.