Τελικές Εξελίξεις στο Μέτωπο της Ηπείρου

Όπως ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση, ένα απρόοπτο γεγονός άλλαξε τη φορά των πραγμάτων.

Δηλαδή, ένα Αυτοκίνητο με 2 Άνδρες του Στρατού μας, αυτομόλησε προς τις Οθωμανικές Γραμμές.

Ο Αντιστράτηγος Σαπουντζάκης, που ήθελε να αποκαταστήσει το Στρατιωτικό του Γόητρο, το οποίο προσέβαλε ο Διάδοχος Κωνσταντίνος, εξέφρασε τους φόβους του προς το Υπουργείο Στρατιωτικών, ότι οι επιβάτες του αυτοκινήτου θα πρόδιδαν στους Οθωμανούς, τη διάταξη των Ελληνικών Δυνάμεων.

Συνάμα, διατύπωσε τη γνώμη ότι μία αιφνιδιαστική επίθεση πριν από την Άφιξη του Διαδόχου, θα απέφερε ουσιαστικά αποτελέσματα.

Το Αίτημά του, έγινε δεκτό και έτσι, στις 7 Ιανουαρίου 1913, ξεκίνησε Νέα Επίθεση στο Μπιζάνι.

Οι Αμυνόμενοι, απέκρουσαν και αυτή την επίθεση, προκαλώντας απώλειες στους Έλληνες.

Το απόγευμα της 10ης Ιανουαρίου 1913 έφθασε στο μέτωπο ο Κωνσταντίνος, ο οποίος μετά την ενημέρωσή του από τον Αντιστράτηγο Σαπουντζάκη, έδωσε εντολή για κατάπαυση του πυρός.

Ο Νέος Αρχηγός, Διάδοχος Κωνσταντίνος, βρήκε αποδεκατισμένο τον Στρατό, όχι τόσο από τις απώλειες στη Μάχη, όσο από τα επακόλουθα του σκληρού χειμώνα (ψύξεις, κρυοπαγήματα) και της υπερκόπωσης των Ανδρών.

Οι Μάχιμοι, από 40.000, είχαν περιοριστεί στις 28.000 Άνδρες.

Ήταν δύσκολο δηλαδή, να γίνει νέα επίθεση.

Στις 30 Ιανουαρίου, ο Κωνσταντίνος, ζήτησε ενισχύσεις, αλλά ο Βενιζέλος που επισκέφθηκε το Μέτωπο, απέρριψε το Αίτημα του, καθώς δεν μπορούσαν να διατεθούν Μονάδες από τη Μακεδονία.

Έτσι, ο Κωνσταντίνος, εκπόνησε Σχέδιο υπερκέρασης του Οχυρού, κατάληψης των Ιωαννίνων και περικύκλωση του Μπιζανίου, το οποίο θα έπεφτε εν τη παρόδω του χρόνου.

Έτσι, όπως ανέφερα στην Προηγούμενη Ανάρτηση, ο Στράτος μας, πράγματι υπεκέρασε το Μπιζάνι, κατέστρεψε το τηλεφωνικό δίκτυο, και δημιούργησε την εντύπωση, πως το Μπιζάνι, είχε πέσει.

Έτσι, η Παράδοση των Ιωαννίνων, ήταν μονόδρομος.