Ο Θάνατος του Παύλου Μελά

Όπως ανέφερα στην Προηγούμενη Ανάρτηση, ο Παύλος Μελάς, μετέβη στη Στάτιστα, ώστε να συναντηθεί με Οπλαρχηγούς.

Το Απόγευμα της 13ης Οκτωβρίου 1904, όταν πληροφορήθηκαν ότι ένα Οθωμανικό Απόσπασμα είχε αναχωρήσει από το Κονοπλάτι, ο Μελάς δεν ανησύχησε, γνωρίζοντας ότι δεν ήταν Οθωμανική Πολιτική να επιτίθενται σε Μακεδόνες, που τους απάλλασσαν από την καταδίωξη των Κομιτατζήδων.

Ωστόσο, το Απόσπασμα είχε κινητοποιηθεί μετά την παραλαβή ένος παραπλανητικού γράμματος, γραμμένου στα Ελληνικά (όπως και στο Νερέτ), που είχε συντάξει ο Τρισάθλιος Μήτρο Βλάχος και έγραφε ότι στη Στάτιστα βρισκόταν ο ίδιος, υπολογίζοντας ότι ο Οθωμανός Λοχαγός θα επετίθετο στη Στάτιστα για να λάβει το ποσό με το οποίο είχε επικηρυχθεί ο Μήτρος Βλάχος, προξενώντας, ωστόσο, το Θάνατο του Μελά.

Στις 13 Οκτωβρίου το χωριό περικυκλώθηκε από Οθωμανικό Απόσπασμα 150 Ανδρών και ξεκίνησαν Αψιμαχίες.

Το ξημέρωμα της αποφράδας 14ης Οκτωβρίου, θα έβρισκε τον Παύλο Μελά, νεκρό υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Για τις ακριβείς συνθήκες του θανάτου του Μελά, υπάρχει πλήθος εκδοχών.

Οι περισσότερες αφηγήσεις συντρόφων του Μελά αμφισβητούν το ότι υπήρξε σημαντική μάχη και είναι αμφίβολο αν ο Μελάς και όσοι ήταν μαζί του, συμμετείχαν.

Όλες οι εκδοχές συγκλίνουν πως κάποια στιγμή τη νύχτα ο Μελάς προσπάθησε να διαφύγει, για άγνωστους λόγους, όμως τραυματίστηκε θανάσιμα.

Οι Μαρτυρίες ποικίλουν για το αν ο Μελάς τραυματίστηκε από βόλι Οθωμανών ή Μακεδόνων, συγκεκριμένα από τον Πύρζα (από λάθος), όπως και το αν ο Μελάς απεβίωσε ή αυτοκτόνησε ή ζήτησε από τον Ντίνα να τον αποτελειώσει ή ο τελευταίος τον σκότωσε αυτόβουλα.

Φαίνεται να ήταν ο μοναδικός νεκρός της Ελληνικής Πλευράς.

Πέθανε στα χέρια του φίλου του, Γεώργιου Στρατινάκη και η τελευταία του φράση πριν ξεψυχήσει ήταν:

Βούλγαρος να μη μείνει!

Έτσι η Μακεδονική Γη, ποτίστηκε με το Αίμα του Αθάνατου Ήρωα, Ανθυπολοχαγού Παύλου Μελά.