Ένοπλη Αντίδραση Βορειοηπειρωτών

Στις 1 Μαρτίου 1914, ο Συνταγματάρχης Κοντούλης, παρέδωσε την Βόρεια Ήπειρο, στην Αλβανική Χωροφυλακή.

Επακολούθησαν ταραχές και συγκρούσεις, μεταξύ Αλβανικών και Βορειοηπειρωτικών Δυνάμεων, οι οποίες γενικεύτηκαν.

Οι Βορειοηπειρώτες, που είχαν οργανώσει τοπικές Ένοπλες Ομάδες, με την ονομασία «Ιεροί Λόχοι», κατέλαβαν την Ερσέκα και μέχρι το Μάιο του ίδιου έτους, προήλασαν στο Φρασάρι και την Κορυτσά.

Για ένα διάστημα, ξέσπασαν συγκρούσεις στην περιοχή της Κορυτσάς και για λίγες μέρες, η πόλη, πέρασε στα χέρια των Αυτονομιστών, όμως μετά από ενισχύσεις της Αλβανικής Πλευράς η εξέγερση καταπνίγηκε.

Ακολούθησαν φυλακίσεις και εξορίες πολλών Κορυτσαίων, όπως του Μητροπολίτη Γερμανού.

Με την διαμεσολάβηση Αλβανών και Ζωγράφου στις 4 Μαΐου, υπογράφτηκε το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας.

Η Βόρεια Ήπειρος, αποκτούσε επίσημα την Αυτονομία της, υπό την Αιγίδα του Πρίγκηπα Βηντ.

Η Αλβανική Κυβέρνηση, θα είχε το Δικαίωμα να διορίζει και να απολύει τους Κυβερνήτες και τους ανώτερους υπαλλήλους.

Άλλοι όροι της Συμφωνίας προέβλεπαν την στρατολόγηση Αυτοχθόνων στην Χωροφυλακή, την απαγόρευση παραμονής Στρατιωτικών Μονάδων αποτελούμενων από μη εντόπιους στην περιοχή.

Προβλέπονταν επίσης, η διδασκαλία της Ελληνικής Γλώσσας στα Σχολεία, αν και στις τρεις πρώτες τάξεις η Αλβανική θα διδάσκονταν παράλληλα με την Ελληνική.

Η Θρησκευτική διδασκαλία, όμως, θα γίνονταν μόνο στα Ελληνικά.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις, θα εγγυόνταν για την διατήρηση και την εκτέλεση των παραπάνω μέτρων.

Οι ένοπλες συγκρούσεις μετά την υπογραφή του Πρωτοκόλλου, περιορίστηκαν αισθητά, χωρίς όμως να πάψουν απευθείας.

Σύμφωνα με Άρθρο του Πρωτοκόλλου, η περιοχή της Κορυτσάς που τότε βρίσκονταν υπό τον έλεγχο της Αλβανικής Χωροφυλακής, η οποία διοικούνταν από Ολλανδούς και Αυστριακούς Αξιωματικούς, έπρεπε να επιδικαστεί στην προσωρινή Κυβέρνηση της Αυτόνομης Ηπείρου.