Η Ίδρυση του Ελληνικού Κράτους.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1829, ενώ ο Ασλάν Μπέης εγκατέλειπε με τους Οθωμανούς την Αττική διότι οι Ρώσοι είχαν φτάσει στην Αδριανούπολη, ο Δ.Υψηλάντης, τον περίμενε στο στενό πέρασμα της Πέτρας  Βοιωτίας.

Εκεί 3.000 Έλληνες (Τακτικός Στρατός), αντιμετώπισαν 7.000 Οθωμανούς.

Στην Μάχη της Πέτρας λοιπόν (η τελευταία της Ελληνικής Επανάστασης), ο Ασλάν Μπέης, έχοντας 100 Νεκρούς (ενώ οι Έλληνες είχαν 3 Νεκρούς), υπέγραψε Συνθηκολόγηση, κατά την οποία οι Οθωμανοί, θα εγκατέλειπαν την Ανατολική Ελλάδα (εκτός από την Ακρόπολη και το Φρούριο Καραμπαμπά).

Μετά από αυτό, στις 3 Φεβρουαρίου 1830, υπεγράφη το Πρωτόκολλο Ανεξαρτησίας της Ελλάδας (Πρωτόκολλο του Λονδίνου).

Η Ελλάδα, εξαιτίας των αξιομνημόνευτων ικανοτήτων του Ι.Καποδίστρια, ορίστηκε ως Ανεξάρτητο Κράτος, και όχι ως Αυτόνομο. 

Σύνορα της Ελλάδας, ορίστηκαν οι περιοχές, νοτίως της Γραμμής Αμβρακικού-Παγασητικού, ενώ εντάχθηκαν στο Ελληνικό Κράτος, οι Σποράδες και οι Κυκλάδες.

Ως Αρχηγός του Ελληνικού Κράτους, αναγνωρίστηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας.

Η Συνθήκη όρισε ως Πολίτευμα την Μοναρχία.

Ως Μονάρχης, ορίστηκε ο Πρίγκιπας Λεοπόλδος της Σαξονίας, ο οποίος δεν δέχτηκε.

Τον Θρόνο τελικά, έλαβε ο 17 Ετών Βαυαρός Πρίγκιπας, Όθωνας.

Ο Καποδίστριας, συνέχισε το Έργο του, μέχρι να εφαρμοστεί η Συνθήκη αυτή.

Έτσι, τον Μάρτιο, ορκίστηκε η Ισοτιμία του Φοίνικα με τα Ξένα Νομίσματα (1 Στερλίνα = 29.20 Φοίνικες, 5 Φράγκα = 5.60 Φοίνικες).

Ωστόσο, οι Αντιπολιτευόμενοι, και ιδίως ο Μαυροκορδάτος (υποχείριο του Ηνωμένου Βασιλείου) ο οποίος φοβόταν προσέγγιση της Ρωσίας, υποκινούσε τους Φιλοάγγλους Υδραίους και τους Μανιάτες να αντισταθούν στον Καποδίστρια.

Παρόλα αυτά όμως, η Ελλάδα μετά από 9 Έτη αδιάκοπου και σκληρού Αγώνα, ήταν Ανεξάρτητη.

Η Επανάσταση, είχε πετύχει, παρά την διχόνοια και της κόντρες!