Σχέδιο Απαγωγής Γάλλου

Όπως έχω αναφέρει πριν μερικές Αναρτήσεις, το 1855, ο Πειραιάς, βρισκόταν υπό Γαλλική Κατοχή, προκειμένου η Ελλάδα να εκβιαστεί ώστε να μην συμμετάσχει στον Κριμαϊκό Πόλεμο στο πλευρό της Ρωσίας.

Στις 14 Μαΐου 1855, ο Χρήστος Νταβέλης με 13 Άνδρες του, έκανε την εμφάνισή του στο μετόχι του Όσιου Λουκά στην Πάρνηθα, όταν συγκρούσθηκε με απόσπασμα Χωροφυλακής που τον καταδίωκε.

Στην προσπάθειά του να διαφύγει σκότωσε 2 Βοσκούς, τηρώντας τις διατάξεις του Άγραφου Κώδικα για τους Προδότες, καθώς εκείνοι ήταν που τον κατέδωσαν στις Αρχές.

Από τότε περιφερόταν κυνηγημένος σε διάφορες περιοχές της Αθήνας, όταν αποφάσισε πως η μόνη λύση που είχε ήταν η Απαγωγή ενός Ξένου Αξιωματικού από εκείνους που βρίσκονταν τότε στον Πειραιά, ως Δύναμη Κατοχής της πόλης! 

Βασικό του σχέδιο ήταν η Απαγωγή να γίνει όχι μόνο με σκοπό τα λύτρα, αλλά με την παράλληλη αμνήστευσή του.

Τα γεγονότα έδειξαν πως ο Νταβέλης περιφερόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα εντός του Πειραιά, παρακολουθώντας τις κινήσεις Άγγλων και Γάλλων Αξιωματικών, καθώς η θηλιά των διωκτικών Αρχών ολοένα και περισσότερο έσφιγγε γύρω του.

Είχε αποφασίσει λοιπόν πως μόνο με τη σύλληψη ενός Ξένου Αξιωματικού, θα μπορούσε να διαπραγματευτεί καλύτερα τη διαφυγή του!

Ο Νταβέλης και η Δύναμή του αριθμούσε μόνο τους 13 Άνδρες που τον ακολουθούσαν, αλλά αμέσως έγινε αντιληπτό ότι στην επιχείρηση συνέδραμαν πολλοί περισσότεροι.

Είχαν δε το προσόν της κάλυψης, δηλαδή όπως έγραφαν τότε οι εφημερίδες «μεταμορφώνονταν σε πρόσωπα άυλα», δηλαδή μεταμφιέζονταν σε ανύπαρκτα πρόσωπα.

Ο Θρύλος αναφέρει ότι:

Ο Νταβέλης καθόταν στα καφενεία της Πλατείας Συντάγματος και του Πειραιά, έπινε τον καφέ του σαν να μην συμβαίνει κάτι και έγραφε το όνομά του πάνω στο μάρμαρο των Τραπεζιών, αφήνοντας έτσι την Υπογραφή του προς τους Διώκτες του.