Το Σχέδιο του Καραϊσκάκη.

Ενώ συνέβαιναν αυτά στην Αθήνα, τον Οκτώβριο του 1826, ο Καραϊσκάκης κινήθηκε προς την Στερεά, για να απελευθερώσει περιοχές, για να εγκαρδιώσει τους κατοίκους ώστε να διώξει τις Οθωμανικές Φρουρές και για να αναγκάσει τον Κιουταχή να τον καταδιώξει.

Ενώ ο Καραϊσκάκης θα πήγαινε δυτικά, τα σώματα των Θρακομακεδόνων θα απέκλειαν τις επικοινωνίες των Οθωμανών!

Στις 25 Οκτωβρίου έστειλε στην Ελευσίνα μια δύναμη 2.500 Ανδρών υπό τον Βάσσο Μαυροβουνιώτη (Σερβικής Καταγωγής Στρατηγός), ώστε να διατηρήσει αυτή τη θέση. 

Η Δύναμη ήταν μικρή αλλά αποτελούνταν από τους καλύτερους Ελληνες Στρατιώτες, τα πρωτοπαλίκαρα του Καραϊσκάκη και παλαίμαχους που είχαν διαπρέψει κατά την Έξοδο του Μεσολογγίου.

Τον Ιανουάριο 1827, πολλοί ζητούσαν την επιστροφή του Καραϊσκάκη στην Αττική, που είχαν συγκεντρωθεί πολλοί Οθωμανοί καθιστώντας την παρουσία του απαραίτητη.

Οι Οθωμανοί, αποτελούνταν από 2.000 Πεζούς και 600 Ιππείς, και επιδίωξαν να διαλύσουν τα Ελληνικά Στρατεύματα που βρίσκονται στο Καματερό.

Εκστράτευσαν λοιπόν εναντίον τους και χτύπησαν στις 27 Ιανουαρίου τα ταμπούρια τους με κανόνια, και καθήλωσαν τους Έλληνες στο Φάληρο, οι οποίοι δεν μπορούσαν να φύγουν από εκεί.

Αμέσως μετά κατέλαβαν την Ελευσίνα και οι Έλληνες τράπηκαν σε φυγή. Οι απώλειες ήταν σοβαρές με 500 Νεκρούς.

Ομως, η Ήττα των Ελλήνων στο Καματερό αντισταθμίστηκε με την Σπουδαία Νίκη τους στην Καστέλλα (ακολουθεί ανάρτηση). Ακολουθεί μάχη στους Τρείς Πύργους (Λιμένας Φαλήρου), που είχαν καταληφθεί και οχυρωθεί από τους Έλληνες.

Προς τη θέση εξόρμησε ο Κιουταχής στις 20 Φεβρουαρίου. Η Μάχη κράτησε όλη μέρα αλλά κατά το βράδυ οι Έλληνες εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και υποχώρησαν στην Καστέλλα.

Έτσι οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Καστέλλα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο σιγά-σιγά δημιουργήθηκε έξω από την Ακρόπολη το Ελληνικό Στρατόπεδο, αποτελούμενο από 11.000 Ανδρες.