Ψωροκώσταινα.

Παρόλο που δεν εξυπηρετεί την συνοχή των ιστορικών αναρτήσεων μου, νιώθω την Υποχρέωση να αναφερθώ στην “Ψωροκώσταινα” γιατί  όλοι πρέπει να γνωρίζουμε την Ιστορία της.

Η Πανωραία Χατζηκώστα, ήταν Αρχόντισσα των Κυδωνιών, του Αϊβαλιού. Ήταν σύζυγος πάμπλουτου Αϊβαλιώτη εμπόρου, που φημιζόταν, όχι μόνο για τα πλούτη του άνδρα της, και για τα πολλά δικά της πλούτη, αλλά και για την ομορφιά της.

Όταν οι Οθωμανοί πυρπόλησαν το Αϊβαλί κατά την Επανάσταση, και έσφαξαν Άνδρες και Γυναικόπαιδα, ανάμεσα σε αυτούς που σώθηκαν ήταν και η Αρχόντισσα Πανωραία Χατζηκώσταινα, που είδε να σφάζουν οι Οθωμανοί τον Άνδρα και τα 5 Παιδιά της.

Τότε, την βοήθησε ένας ναύτης και μαζί με άλλους την ανέβασε σε ένα καράβι που έφτασε στα Ψαρά.

Εκεί αναγνωρίστηκε από τον ομοιοπαθή της Βενιαμίν τον Λέσβιο, ο οποίος την προστάτεψε. Έτσι αυτή, τον ακολούθησε στην Πελοπόννησο.

Στο Ναύπλιο, η Πανωραία για να ζήσει, έπλενε ρούχα και αργότερα, όντας στα πρόθυρα της “τρέλας”, κυκλοφορούσε στους δρόμους του Ναυπλίου, μιλούσε μόνη της και ζητιάνευε.

Κατά την Πολιορκία του Μεσολογγίου, η Πανωραία, πλησίασε στον πάγκο που διοργανωνόταν έρανος προς ενίσχυση του Μεσολογγίου, και είπε:

«Δεν έχω τίποτα άλλο από αυτό το ασημένιο δαχτυλίδι κι αυτό το γρόσι. Αυτά τα τιποτένια προσφέρω στο μαρτυρικό Μεσολόγγι»

Τότε κάποιος φώναξε: «Για δείτε, η πλύστρα η Ψωροκώσταινα πρώτη πρόσφερε τον οβολό της.» Και αμέσως, οι υπολοίποι πολίτες συγκινημένοι, έριχναν πάνω στο τραπέζι λίρες και ασημικά.

Όταν έφτασε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα, την φρόντισε κι όταν ίδρυσε το Ορφανοτροφείο στην Αίγινα, η Ψωροκώσταινα, προσφέρθηκε να πλένει τα ρούχα των ορφανών χωρίς καμιά πληρωμή.

Επίσης, όσο διαρκούσε η Επανάσταση και τα πρώτα χρόνια της Ανεξαρτησίας, η Ψωροκώσταινα, προσέφερε ό,τι κέρδιζε από την δουλειά της στην σίτιση των απόρων παιδιών, σώζοντας έτσι πολλά από την πείνα.