Πολιτικό Σύστημα.

Κατά την Δεκαετία 1880, παρά τον Δικομματισμό που είχε εγκαθιδρυθεί, τα Κόμματα, εξακολουθούσαν να μην έχουν Τυπική Οργάνωση.

Σημαντικός Παράγοντας για την κινητοποίηση οπαδών, ήταν η Οικογενειοκρατία, οι Πελατειακές Σχέσεις κτλ.

Πάντως, τα Κόμματα, εν αντιθέσει με την προηγούμενη Περίοδο, δεν διαλύονταν μετά τον θάνατο του Ηγέτη τους.

Άξιο αναφοράς, είναι το γεγονός πως το Εκλογικό Σύστημα, δεν επέβαλε να ψηφίζει κάποιος μόνο ένα Κόμμα, αλλά έδινε την δυνατότητα, να ψηφίζονται όλοι οι Υποψήφιοι, Θετικά ή Αρνητικά.

Επειδή πολλοί ήταν Αγράμματοι, το "ΝΑΙ" ήταν σε κάλπη με άσπρο χρώμα και το "ΟΧΙ" σε κάλπη με μαύρο χρώμα.

Εξ'ου και η φράση "τον μαύρισαν".

Παρ'όλα αυτά, μετά το 1882, περιορίστηκε η συνήθεια να ψηφίζονται θετικά υποψήφιοι άλλων Κομμάτων, ενώ μετά το 1890, οι εκλογείς, ψήφιζαν κάποιον, μόνο εφόσον είχε δηλώσει την Κομματική του Προτίμηση.

Επίσης, περιορίστηκε η Εκλογή Ανεξάρτητων Υποψηφίων. Π.χ, το 1879, υπήρχαν 24 Τοπικά Ψηφοδέλτια, ενώ το 1885, 4.

Οι Υποψήφιοι του Κόμματος, ήταν μέλη της Μεσαίας ή της Ανώτερης τάξης, ενώ τα Κομματικά Μέλη, ήταν και από Κατώτερα Στρώματα.

Συνάμα, δεδομένου του μεγάλου αριθμού Βουλευτών που χρειαζόταν για να περάσει κάποιο Νομοσχέδιο, κάποιος Βουλευτής, με την απειλή της απουσίας του, μπορούσε να ασκήσει Πίεση.

Έτσι, η Ηγεσία, δεν μπορούσε να αρνηθεί Ρουσφέτια, Δάνεια κτλ.

Πάντως τα Κόμματα, δεν τρομοκρατούσαν, ώστε να ψηφίζουν οι Εκλογείς υπέρ τους, όπως γινόταν επί Όθωνα, Βούλγαρη κτλ.

Υπήρχαν βέβαια Δημόσιοι Υπάλληλοι ή κάποιοι Οπαδοί στα Χωριά που προπαγάνδιζαν υπέρ του Κόμματος τους.

Εν τέλει, σε αντίθεση με την Ευρώπη, δεν εμφανίστηκαν Ταξικά Κόμματα καθώς τα 2 Μεγάλα Κόμματα, δεν έδωσαν Ταξικό ή Τοπικό Στίγμα.

Η "Μεγάλη Ιδέα", εμπόδιζε την ανάπτυξη των ανωτέρω Ιδεολογιών και προωθούσε την Συνεργασία όλων των Κοινωνικών Στρωμάτων, ώστε να προοδεύσει το Έθνος.