Ελληνική Λεγεώνα στο πλευρό της Ρωσίας.

Τον Οκτώβριο του 1853, ξέσπασε πόλεμος μεταξύ της Ρωσίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία κινδύνευε να καταληφθεί από την Ρωσία, έσπευσαν να υπερασπιστούν η Αγγλία, η Γαλλία και η Γερμανία. Την Ρωσία υποστήριξε η Ελλάδα, η Βουλγαρία, η Σερβία και το Μαυροβούνιο.

Η Ρωσική Κυβέρνηση, διακήρυττε ότι κύριος σκοπός του Πολέμου ήταν η υπεράσπιση της απειλούμενης Ορθοδοξίας και η βελτίωση της τύχης των διαβιούντων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία Ορθοδόξων Πληθυσμών.

Το γεγονός ότι οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις πολεμούσαν στο πλευρό των Οθωμανών, προσέδωσε για τους Έλληνες στον Πόλεμο αυτό τον χαρακτήρα Πολέμου της Ορθοδοξίας.

Στις 6 Δεκεμβρίου 1853, ανήμερα του Αγίου Νικολάου, τα πορτρέτα του Αυτοκράτορα της Ρωσίας, στολισμένα με δάφνες, ήταν παντού στην Αθήνα και το όνομα του Αυτοκράτορα είχε αναφερθεί σε όλες τις Εκκλησίες.

Επιπροσθέτως, την Πρωτοχρονιά του 1854, όταν ήλθε η είδηση της ήττας του Οθωμανικού Στόλου στη Σινώπη, Έλληνες κάτοικοι της Πρωτεύουσας αντάλλασσαν την ευχή «και του χρόνου στην Κωνσταντινούπολη». Όλοι πίστευαν ότι το πλήρωμα του χρόνου, είχε έρθει.

Ο Γρηγόριος Μαρασλής, που έζησε στην Οδησσό, παρέδωσε στον Νικόλαο Α΄ 550.000 Ρούβλια για την αποκατάσταση του Ναού της Αγίας Σοφίας, όταν ο Ρωσικός Στρατός θα καταλάμβανε την Κωνσταντινούπολη.

Αμέσως, ο Αξιωματικός Αριστείδης Χρυσοβέργης, προέβη στην Ίδρυση της Ελληνικής Λεγεώνας. Στις αρχές του 1854 στο Βουκουρέστι, ο Α.Χρυσοβέργης συναντήθηκε με τον Διοικητή του Ρωσικού Στρατού, Στρατηγό Μ.Γκορτσακόβ, με πρόταση τη δημιουργία μιας ξεχωριστής μονάδας Ελλήνων Εθελοντών.

Με διάταγμα του Γκορτσακόβ, ο Χρυσοβέργης στάλθηκε στη μονάδα του Στρατηγού Ουσακόβ στις εκβολές του Δούναβη.

Οι Έλληνες Εθελοντές δεν ήταν ντυμένοι με Ρωσικές Στολές, αλλά φορούσαν φουστανέλα.

Οι Έλληνες, έλαβαν μέρος σε πολλές μάχες, κυρίως στον Δούναβη, και επικράτησαν σε κάθε μάχη έναντι των Οθωμανών.

Το καλοκαίρι του 1854, ο Λοχαγός Χρυσοβέργης με 25 Ελληνες, κατατρόπωσε 700 Βρετανούς (ανάμεσα στους νεκρούς, ήταν πολλοί Αξιωματικοί και ο Αριστοκράτης Ρίτσαρντ Πάρκερ Χάιντ IV) στον Σουλινά (Ρουμανική πόλη του Ευξείνου Πόντου).

Τότε η Αγγλία, μαζί με την Γαλλία, σε αντίποινα, προέβησαν σε Ναυτικό Αποκλεισμό της Ελλάδας και Κατοχή της Αθήνας.

Πολλοί Έλληνες πέθαναν από κακουχίες, πείνα, αρρώστιες και την Βία. Ο Αποκλεισμός, ήταν απόρροια και λοιπών παραγόντων (ακολουθεί ανάρτηση). Στις αρχές του 1855, η Λεγεώνα, μεταφέρθηκε στην Κριμαία.

Με το λάβαρό της, στο οποίο ήταν γραμμένο στα Ελληνικά "Για την Ορθοδοξία", έλαβε μέρος στην Επίθεση της Ευπατορίας στις 5 Φλεβάρη του 1855, όπου είχε απώλειες μερικές δεκάδες νεκρούς (η Ρωσία ηττήθηκε στην Μάχη αυτή)

Η Ελληνική Λεγεώνα συμμετείχε στην άμυνα της Σεβαστούπολης, και είχε δεκάδες νεκρούς (η Ρωσία ηττήθηκε). Λίγο αργότερα, ο Πόλεμος τελείωσε με Ήττα της Ρωσίας.

Απονεμήθηκαν σε 735 Έλληνες, μετάλλια «Για την Άμυνα της Σεβαστούπολης». Περισσότεροι από 500 Έλληνες εθελοντές έπεσαν στο Πεδίο της Μάχης.

Οι Εθελοντές που αρνήθηκαν να επιστρέψουν στην Πατρίδα τους, εγκαταστάθηκαν στις γύρω περιοχές της Κριμαίας και της Ουκρανίας.

201 εθελοντές εγκαταστάθηκαν στη Μαριούπολη, που βρίσκονταν πολλοί Έλληνες.

Οι Έλληνες Λεγεωνάριοι, ονόμασαν το χωριό τους Νόβο-Νικολάγιεβκα προς τιμήν της Λεγεώνας του Αυτοκράτορα Νικόλάου. 

Αργότερα, στην καθομιλουμένη της Μαριούπολης έλαβε το όνομα Βολοντιόροβκα (Χωριό των Εθελοντών)

Το 1864, ο συνταξιούχος πια Συνταγματάρχης Χρυσοβέργης, έστειλε υπόμνημα προς τις Ρωσικές Αρχές, με αίτημα την ανέγερση μνημείου για τους Έλληνες που έπεσαν στον πόλεμο της Κριμαίας.

Το σχέδιό του δεν υλοποιήθηκε.