Δολοφονία Βασιλέως Γεωργίου Α'

Στις 18 Μαρτίου 1913, ο Βασιλιάς Γεώργιος, θέλοντας να επισκεφτεί για εθιμοτυπικούς λόγους τον Γερμανό Ναύαρχο Γκόπφεν, κατέβηκε στην αποβάθρα του Λευκού Πύργου.

Μαζί του, ήταν και ο Υπασπιστής του, Ταγματάρχης Φραγκούδης.

Στην συμβολή της Οδού Βασιλίσσης Όλγας, ο Αλέξανδρος Σχινάς πλησίασε και από μικρή απόσταση πυροβόλησε αμέσως τον Βασιλιά Γεώργιο.

Έπειτα προσπάθησε να πυροβολήσει και τον Υπασπιστή του, αλλά εκείνος πρόλαβε και τον αφόπλισε.

Ο Σχινάς, συνελήφθη από 2 Χωροφύλακες που βρίσκονταν στο σημείο και ανακρίθηκε.

Ο τραυματισμένος Βασιλιάς Γεώργιος, μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο «Παπάφειο Ίδρυμα», αλλά οι γιατροί δεν μπόρεσαν να του προσφέρουν καμία βοήθεια, αφού ο Γεώργιος ήταν ήδη νεκρός.

Αμέσως η πόλη τέθηκε σε κατάσταση επιφυλακής, τα καταστήματα έκλεισαν και άρχισαν οι καμπάνες των Εκκλησιών, να χτυπούν πένθιμα.

Η σορός του Γεωργίου Α΄ μεταφέρθηκε στον Πειραιά, ταριχεύθηκε και εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα για 5 ημέρες.

Μετά την πάνδημη κηδεία του, ετάφη στο βασιλικό ανάκτορο στο Τατόι.

Στις 6 Μαΐου, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, ο Σχινάς αυτοκτόνησε πηδώντας από το παράθυρο του τμήματος της Χωροφυλακής, όπου εκρατείτο.

Η κατάθεσή του δεν δόθηκε ποτέ στη δημοσιότητα.

Οι φάκελοι της ανάκρισης, φαίνεται πως κάηκαν, όταν στο ατμόπλοιο "Ελευθερία", που τους μετέφερε στον Πειραιά εκδηλώθηκε πυρκαγιά.

Η πυρκαγιά κατέστρεψε κυρίως την καμπίνα όπου φυλάσσονταν οι προανακριτικοί φάκελοι.

Πίσω από την Δολοφονία του βασιλιά πιστεύεται ότι κρυβόταν η Γερμανία, αφού ο Γεώργιος ήταν Αγγλόφιλος, σε αντίθεση με τον γιό του, Κωνσταντίνο Α, που ήταν Γερμανόφιλος.

Αυτή η θεωρία, έχει ισχυρά ερείσματα, αν σκεφτούμε ότι 1 χρόνο μετά, ξέσπασε ο Α Παγκόσμιος Πόλεμος.