Δολοφονία Θεοδώρου Ασκητή

Ο Νομικός, Διπλωμάτης και Α' Διερμηνέας του Ελληνικού Προξενείου της Θεσσαλονίκης, Θεόδωρος Ασκητής, ήταν από τους πιο "διάσημους μυστικούς" Μακεδονομάχους.

Τα Προξενεία Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου, είχαν μετατραπεί, σε Κέντρα Ελέγχου του Μακεδονικού Αγώνα.

Ο Ασκητής, παρόλο που γεννήθηκε σε εύπορη οικογένεια, επέλεξε τον δρόμο του Αγώνα υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.

Κατά τη θητεία του στην Κωνσταντινούπολη, έκανε μεγάλες δωρεές σε Έλληνες, ίδρυσε Φιλολογικό Σύλλογο καθώς και Νυκτερινά Σχολεία για Άπορους.

Το απόγευμα της 22ας Φεβρουαρίου του 1908, ο Ασκητής είχε πάει να επισκεφθεί ένα φίλο του Γιατρό, ονόματι Σβορώνο.

Η συνάντησή τους ήταν στην ουσία αποχαιρετιστήρια, αφού το επόμενο πρωί θα έφευγε για την Αθήνα.

Ενώ επέστρεφε, είχε φτάσει στη συμβολή των οδών Μητροπόλεως και Αγίας Σοφίας, όταν αιφνιδιάστηκε από 2 σφαίρες που τον χτύπησαν εξ επαφής, στην πλάτη.

Στο άκουσμα του θορύβου, εργαζόμενοι του Προξενείου βγήκαν από το κτίριο και μαζί με περαστικούς έσπευσαν στο σημείο.

Έτσι, μεταφέρθηκε γρήγορα στο Γαλλικό Νοσοκομείο, όπου επί 12 ώρες οι χειρουργοί προσπαθούσαν να τον σώσουν.

Την επομένη, στις 7:45, άφησε την τελευταία του πνοή.

Η κηδεία του έγινε στις 24 Φεβρουαρίου 1908 και παρευρέθηκαν συνολικά 10.000 άτομα.

Η σορός του Ασκητή, περιφέρθηκε και ενταφιάστηκε ως Ήρωας.

Το φέρετρο, ήταν τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη Σημαία και προς τιμήν του κατατέθηκαν συνολικά 48 Στεφάνια.

Ενδεικτικό είναι ότι κατά τη διάρκεια της νεκρώσιμου ακολουθίας, όλα τα καταστήματα της πόλης, παρέμειναν κλειστά.

Για ένα διήμερο, οι καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα, οι αποκριάτικες γιορτές σταμάτησαν, ματαιώθηκαν οι χοροί κι οι μουσικές που άλλοτε ακούγονταν στα καφενεία και στους δρόμους έπαψαν.

Οι δράστες, προέρχονταν από το απέναντι καπηλειό του Μουχτάρη Κώστε, φανατικού Κομιτατζή.

Μετά την δολοφονία, οι δύο δολοφόνοι, κρύφτηκαν και διέφυγαν στη Βουλγαρία.