Εξέλιξη του Αγώνα

Ο Αγώνας των Μακεδονομάχων κράτησε έως το 1908 οδηγώντας σε αποτυχία τα Βουλγαρικά Σχέδια για το βίαιο Εκβουλγαρισμό της Μακεδονίας.

Το τέλος του Αγώνα στην οθωμανοκρατούμενη Μακεδονία, συνδέθηκε με την επικράτηση των Νεότουρκων οι οποίοι αρχικά φάνηκαν να καταβάλλουν προσπάθειες εκσυχρονισμού και εκδημοκρατισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και συγχρόνως απέτρεψαν με αυστηρότητα το αντάρτικο μεταξύ Βουλγάρων και Ελλήνων, το οποίο, οι Οθωμανοί το επέτρεπαν, καθώς τους έβγαζε από το καθήκον καταδιώξεως των εκάστοτε τοπικών αντάρτικων ομάδων.

Οι αψιμαχίες μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων αλλά και του καθενός ξεχωριστά με τους Νεότουρκους συνεχίστηκαν σε πολύ μικρότερη ένταση αλλά και πάλι με θύματα.

Ενδεικτική είναι η δολοφονία του Μητροπολίτη Γρεβενών Αιμιλιανού, που αποτελούσε στυλοβάτη του Ελληνισμού προασπίζοντας την ταυτότητα των κατοίκων της περιοχής των Γρεβενών.

Ο Αιμιλιανός αποτέλεσε στόχο των Νεότουρκων και των Κομιτατζήδων και ο φόνος του έγινε σε δάσος και εν κρυπτώ την 1η Οκτωβρίου 1911, ενώ ο μητροπολίτης μετέβαινε στο χωριό Γκριντάδες για να λειτουργήσει.

Οι Κομιτατζήδες διατήρησαν μια υποτυπώδη δραστηριότητα μετά το 1908 αλλά επανεμφανίστηκαν δυναμικά κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους ως παραστρατιωτικές ομάδες υποστηρίζοντας το Βουλγαρικό Στρατό στις επιχειρήσεις του.

Αυτή λοιπόν, ήταν η εξέλιξη του Μακεδονικού Αγώνα, από τον Θάνατο του Παύλου Μελά έως το 1908.

Στις επόμενες αναρτήσεις, προτού προχωρήσω βάσει της χρονικής σειράς, θα αναφερθώ στα εγκλήματα των Κομιτατζήδων, σε σημαντικές μάχες αλλά και σε τεράστιες μορφές του Αγώνος.