Απελευθέρωση Γάλλου Αξιωματικού

Αναφέρω ως Λεπτομέρεια, πως ο Νταβέλης, για να φτάσει στο Σημείο που βρισκόταν ο Γάλλος Αξιωματικός ώστε να τον απαγάγει, έδρασε Ψύχραιμα και Έξυπνα.

Πήγε στα Μέγαρα και από κει στην Σαλαμίνα, ώστε να περάσει κρυφά μετά από λίγες μέρες με Βάρκα στον Πειραιά (καθώς όλοι οι Χερσαίοι Δρόμοι, ήταν κλειστοί). Μόλις έφτασε στον Πειραιά, για 5 Ημέρες, περιφερόταν άνετα, αφού το "ατού" του, ήταν η Μεταμφίεση.

Συνάμα, η Τοπογραφία του Πειραιά ήταν ήδη γνωστή στον Νταβέλη, καθώς είχε ερωτευτεί παράφορα την Ιταλίδα Κόμισσα Μπανκόλι και στο παρελθόν είχε σχεδιάσει την Απαγωγή της από τον Πειραιά, όταν εκείνη θα κατέβαινε στο μεγάλο λιμάνι για να επιβιβαστεί σε πλοίο με προορισμό την Πατρίδα της (Ακολουθεί Ανάρτηση)

Ο Νταβέλης, για να αφήσει Ελεύθερο τον Γάλλο Αξιωματικό, απαίτησε την Καταβολή 30.000 Χρυσών Δραχμών, αλλά κυρίως έθεσε το αίτημά του περί Αμνηστείας.

Το τελευταίο, ήταν ο Λόγος που αργούσε να επέλθει μια Συμφωνία.

Τα Λύτρα δεν τα ήθελε για τον ίδιο, αλλά για τους Άνδρες του καθώς όλοι αυτοί είχαν αναμιχθεί στην Επιχείρηση με αποκλειστικό σκοπό το Κέρδος.

Η Κυβέρνηση, για να μην υπάρξει Ενδεχόμενο Πολέμου με τις Μεγάλες Δυνάμεις, έσπευσε να παραχωρήσει ολόκληρο το Ποσό, χωρίς καν να το διαπραγματευτεί.

Οι Υπόλοιποι Λήσταρχοι όμως, έγιναν Εχθρικοί προς τον Νταβέλη καθώς ζήτησε Αμνηστία για τον ίδιο και όχι Γενική Αμνηστία.

Έτσι λοιπόν, επειδή και η Κυβέρνηση ήταν αντίθετη ως προς την Αμνηστία, παραδόθηκαν στην Ακτή της Κορίνθου τα Λύτρα, χωρίς την Αμνηστία όμως, και ο Γάλλος Αξιωματικός, γύρισε σώος.

Έτσι, αποφεύχθηκε κατά πάσα Πιθανότητα ένας Πόλεμος με τις Μεγάλες Δυνάμεις, όπως στήριζαν πολλοί Ευρωπαίοι Αξιωματούχοι (έβγαινε σαν φήμες το Ενδεχόμενο Πολέμου και όχι σαν ευθεία απειλή).